Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Επιλεκτική Αμνησία




Να ξεχάσω όσα θυμάμαι,
να θυμηθώ όσα ξέχασα.
Να σβήσω τη μνήμη στη λήθη
και να κοινωνήσω τη λησμονιά στις θύμησες.
Αυτό μονάχα θέλω.


Το αδύνατο...

5 σχόλια:

Venus είπε...

Τι να θυμηθώ ,τι να κρατήσω και τι να ξεχάσω?

Γιατί πρέπει να το κάνουμε κι αυτό?

Πολλά φιλιά κοριτσάρα μου!

ζερνταμερί των αγρών… είπε...

μμμ ωραια ..να μην ξεχνας

Μαρια Νικολαου είπε...

Εγραψες γλυκιά μου σήμερα
Εγραψες και σε στιχο και σε φωτο!

the elf at bay είπε...

Η φωτό είναι όνειρο.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

@Venus
διότι είμαστε δοχεία πεπερασμένης χωρητικότητας και κάποτε ξεχειλίζουμε ή φιλοξενούμε περισσότερα από όσα αντέχουμε

@ζερνταμερί
κατάρα ή ευχή;:)

@Μαρία
πάντα με τον καλό τον λόγο

@Elf
αν και κάπως σκοτεινό
αλλά όντως, ο καλλιτέχνης είχε έμπνευση