Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Τελικά, όλα ξαναγυρνάν σε μας;

Μόλις συμπληρώθηκαν τρία 24ωρα χωρίς τον Προυντόν. Ο οποίος χάθηκε. Έτσι ξαφνικά. Η μοναδική μαρτυρία που έφτασε στα αφτιά μου είναι ότι τον είδαν σε καρότσα αγροτικού αυτοκινήτου. 
Δεν έχω διάθεση για πολύ μπλα-μπλα. Δεν περίμενα ποτέ ότι η επόμενη ανάρτησή μου για το συντροφάκι μου θα ήταν μια έκκληση για βοήθεια στην αναζήτησή του.
Μόλις καθαρίσει λίγο-αν καθαρίσει- το μυαλό θα γίνω πιο σαφής.

Ως τότε, όποιος έχει τη διάθεση να βοηθήσει, απλά δημοσιεύει ή/ και προωθεί όπου κρίνει απαραίτητο το παρακάτω κείμενο με την κόκκινη γραμματοσειρά  μαζί με τις φωτογραφίες.

( Στο κείμενο σκοπίμως δεν αναφέρεται το όνομα του σκυλάκου από τον, ίσως σχιζοφρενή, φόβο ότι αυτό θα αποτελέσει τροχοπέδη στην ανεύρεσή του ή θα στοχοποιήσει το σκυλί. Για τον ίδιο λόγο, θα προτιμούσα να μην αναφερθεί η πηγή της ανακοίνωσης )


Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010, από την περιοχή του Ωρωπού, το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.
Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.
Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051


Αυτολυτρωτικά


Whera are you now, my companjera?
Your baby claw stuck in my chest
Where are you now, my sonidera
Who took you from the nest?
Where are you now, my conpanjera?

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

500 ευρώ

Igli - Red Memory )


Ενώ είστε τόσο φθηνοί
πώς γίνεται να σας πληρώνω τόσο ακριβά;



Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Βέτο

Όποιος 
εφηύρε 
την ελπίδα
είναι
μεγάλο
λαμόγιο.

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Σφήνα

( Harry Klynn - "Thriller" )

Τη μέρα που μια χώρα κατασκευάζει το νέο της ξαπλωμένο ανάσκελα εφήμερο ήρωα
πίσω από πηχυαίους τίτλους βουτηγμένους στο περίσσευμα αστείρευτου σιέλου
η δημοσιογραφία υπογράφει τη διαπίστωση πως


δίχως καφρίλα, μελοδραματισμό και νεκροφιλία
θα ήταν
Κοκκινόπουλος χωρίς madrugada.

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Εδώ βρίσκεται κάποιος εμπνευσμένος τίτλος

Όταν η ύστατη ελπίδα σου
τσαλακώνεται σε ένα κομμάτι πανί
κρεμασμένο από ξεθωριασμένα μανταλάκια
και πλαισιωμένο από αδιάφορες μπουγάδες
τότε ξέρεις,
ότι το τελευταίο που θα προλάβεις να ακούσεις
θα είναι ο θόρυβος της μηχανής του κιμά
την ώρα που θα αλέθει τα σωθικά σου
 Κάπου στο Παγκράτι, Ιούλιος 2010 
( με σαφές άλλοθι τον ήλιο στο μεσουράνημα )


Υστεριόγραφο

Η αποχή μου από το net είναι πλήρως συνειδητή καθώς κάθε φορά που ανοίγω το μηχάνημα σκέφτομαι ότι θα πρέπει να προβώ σε μία από τις πιο ηλίθιες ενέργειες της ζωής μου( ενδεχομένως να έχω κάνει ακόμα πιο ηλίθιες ) ήτοι να θυμήσω την ύπαρξή μου στο αφεντικό μου, απογραφόμενη ως ηλεκτρονικό πρόβατο.
Από Σεπτέμβρη θα βάλω και ένα φωτάκι στον κώλο να με βλέπει και τη νύχτα.


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Σε ποιόν ανήκουν οι σκέψεις μου;



Σε μια εποχή όπου το "φαίνεσθαι"  αυθαίρετα απαιτεί
όσα το "είναι" φτύνει
η απάντηση των ska-p 
"απλά ανεβάστε μας να παίξουμε"
στην ερώτηση "τι ακριβώς απαιτείτε από τη διοργάνωση του rockwave fastival;"
ηχεί σαν το θόρυβο των ξεχαρβαλωμένων σου παπουτσιών
την ώρα που τα εκσφενδονίζεις σε τοίχους, κρεβάτια και ντουλάπες
μετά από μια μέρα όπου το κάθε πλακάκι πεζοδρομίου στο οποίο πάτησες
σου αφαίρεσε από ένα ευρώ
στο όνομα κάποιων ΔΕΚΟ ή οφειλών.


Γεγονός που, με υποχρεώνει να πιστέψω,
ότι σημασία δεν έχει τόσο το τι λέγεται 
όσο από ποιόν λέγεται
αναλογιζόμενη την ίδια φράση  
να αποδρά από τα ένοχα χείλη των διαχρονικών 'Παπανδρέου"