7 Σε Παίρνει Αριστερά

Πρέπ..

2011-06-09T02:11:00.000+03:00

πρέπει να δουλέψω, πρέπει να μαζέψω λεφτά, πρέπει να κάνω οικονομία, πρέπει να βρω δουλειά, πρέπει να βρω δεύτερη δουλειά,πρέπει να πάρω δάνειο,πρέπει να πληρώσω το δάνειο, πρέπει να πληρώσω τους λογαριασμούς, πρέπει να πάω στην τράπεζα,πρέπει να κόψω το τσιγάρο

θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο, θέλω να ακούσω,θέλω να μιλήσω, θέλω να γράψω, θέλω να χαωθώ, θέλω να σε γνωρίσω, θέλω να μυρίσω, θέλω να αγγίξω, θέλω να δω μια ταινία μισοκοιμισμένη, θέλω να ουρλιάξω, θέλω να σπάσω,θέλω να αναπνεύσω, θέλω να ερωτοτροπήσω με το γρασίδι, θέλω να σκεφθώ, θέλω να βρω χρόνο να σκεφθώ.

Η φτώχεια δεν είναι ο στόχος

Η φτώχεια είναι το μέσο.

M.C Escher's early work

Ξέρω δυο σόλες

2011-05-31T03:03:00.000+03:00

Ξέρω μια γιαγιά.Δεν της έχω μιλήσει ποτέ μα η καμπούρα στην πλάτη της μου έχει διηγηθεί την ιστορία της ζωής της άπειρες φορές.Τη συναντώ σε ένα άτυπο ραντεβού κάθε εβδομάδα, την ώρα που η πολύβουη λαϊκή μεταμορφώνεται σε μια διάσπαρτη μάζα από σαπισμένα ζαρζαβατικά. Εγώ παρκάρω το αυτοκίνητο, εκείνη είναι σκυφτή και ψάχνει. Οσμίζεται, ψηλαφίζει, ανοίγει τη σακούλα και προχωρά. Για λίγα δευτερόλεπτα το ημιυγρό οδόστρωμα συνδέει, με έναν χαμηλής τάσης ηλεκτρισμό, τα φθαρμένα μου ελαστικά με τα σκισμένα της πασούμια. Δε θυμάμαι το πρόσωπό της μόνο την αντανάκλαση του κρυμμένου της πίσω από το μαύρο μαντήλι προσώπου πάνω στο παρμπρίζ. Την ώρα που προχωρώντας για το σπίτι ακούω το συριστικό ήχο της σακούλας που ανοίγει πίσω από την πλάτη μου σκέφτομαι ότι χάνω το τελευταίο μεδούλι από τα οστά μου. Η τελευταία της σκιά σβήνει περίπου την ώρα που ο δήμος ξεπλένει τα τσιμέντα από τα απομεινάρια της υπαίθριας αγοράς. Για μήνες αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να την αναγνωρίσω μακριά από τις ξινισμένες οσμές που αναδύουν τα φρούτα καθώς αποσυντίθενται αργά μέσα στο κίτρινο πλαστικό της σακούλας. Ώσπου τη συνάντησα απόψε. Σκυφτή εκείνη, σκυφτό και το βλέμμα μου έπεσε πάνω στα πασούμια της. Μου γεννήθηκε η επιθυμία να στείλω τις σόλες της στους δικαστές που δικάζουν αύριο τέσσερις φοιτητές για απαλλοτρίωση σούπερ μάρκετ στη Λάρισα.

Γράψε στην αρχή της πρώτης σελίδας

εγώ δεν μισώ τους ανθρώπους

κανέναν δεν κλέβω

μα αν πεινάσω τρώω τη σάρκα του σφετεριστή μου.

Φυλάξου από την πείνα μου φυλάξου κι απ’ την οργή μου

Mahmoud Darwish - Ταυτότητα

( Αντιμετωπίζουν την κατηγορία της "ληστρικής κλοπής κατά συναυτουργία" όταν συνελήφθησαν, χωρίς ενοχοποιητικά στοιχεία πέραν της αναγνώρισής τους από όργανο της τάξης ως "αναρχικούς", ύστερα από διαμοιρασμό τροφίμων,που προηγουμένως είχαν απαλλοτριωθεί από super market,σε λαϊκή αγορά στη Λάρισα )

Σε βήτα ενικό

2011-05-26T21:24:00.002+03:00

Όχι βρε φίλε. Δεν ήμουν εκεί. Ακόμα δεν είμαι εκεί. Δεν είναι ότι θέλω να είμαι εδώ. Ούτε και εδώ είμαι .Και με ρωτάς γιατί. Γιατί εκεί ήταν ο γείτονάς μου. Εκείνος που τυχαία, σε μια λαϊκή μου είπε " Μια χαρά είναι τα ΜΑΤ. Και μόνο που κάθε μέρα χτυπιούνται με τους αναρχικούς, πολλά κάνουν." Και ήταν εκεί και εκείνος ο νεαρός που δε θυμάμαι το όνομά του. Εκείνος που συναντάμε στο πάρκο, στη βόλτα με τα σκυλιά. Εκείνος που μόλις είδε τον Αιγύπτιο με το σκυλί του τον ρώτησε με τον εξυπνακίστικο τρόπο του "το μάζεψες να το παχύνεις για να το φας;" Και ξέρεις φίλε. Ο Αιγύπτιος είχε μαζέψει ένα αποστεωμένο, κακοποιημένο σκυλί από το δρόμο ενώ ο νεαρός έσκασε το μηνιάτικο στο πετ σοπ για τη ράτσα. Και ήταν εκεί και εκείνη η συνάδελφος. Εκείνη που σνομπάριζε κάθε απεργία, μη "χάσει το μεροκάματο"και την ισιωτική στον κομμωτή.Εκείνη που σήμερα μου έκανε κήρυγμα για τον καναπέ.Και ήταν εκεί και εκείνος που σε κάθε χτύπημα των μπάτσων μιλούσε για αυτοπροστασία από αλήτες, περιθωριακά στοιχεία και τρομοκράτες.Και ήταν ακόμα και εκείνος που στις επόμενες εκλογές θα αναζητήσει καταφύγιο σε μια καινούρια ή και ίδια κοινοβουλευτική λύση.Εκείνος που καταδικάζει τη βία απ'όπου και αν προέρχεται ακόμα και αν προέρχεται από τον κολασμένο. Εκείνος που είδε κοινωνικά απόβλητα στα χέρια των μεσήλικων που μάτωσαν το κεφάλι του Χατζηδάκη ή έσκισαν τη μπλούζα του Παναγόπουλου.

Δεν ήμουν εκεί για τον ίδιο λόγο που δεν ήμουν εκεί με το μαύρο μπλουζάκι τον Αύγουστο του 2007 να κλαίω για τα καμμένα την ίδια ακριβώς στιγμή που καίγονταν.

Όχι φίλε. Δεν είμαι ελιτίστρια. Δεν είναι που ξέρω πού βρίσκονταν οι παραπάνω ως σήμερα. Μπορώ να παραβλέψω τον περασμένο τους λήθαργο, μπορώ να ξεχάσω την αλαζονεία τους σε κάθε δακρυγόνο, σε κάθε γκλοπιά σε σύντροφο, σε φοιτητή, σε εργάτη, μπορώ να ξεχάσω το χλευαστικό τους ύφος σε κάθε άκουσμα προσαγωγής και σύλληψης. Μπορώ να κλείσω τα αφτιά στον οτινανισμό και να αφουκραστώ το ετερόκλητο πλήθος. Είναι που φοβάμαι το που θα είναι αυτοί αύριο. Είναι που φοβάμαι το άτακτο σκόρπισμα σε μια ανακοίνωση αύξησης μισθών και επιστροφής κρατήσεων. Βλέπεις ο φιλήσυχος πολίτης δε δίνει σημασία όταν βλέπει καθημερινά να λείπουν μερικά ψιλά από το πορτοφόλι του. Μπορεί να το ανέχεται για χρόνια αλλά αγανακτεί μόνο όταν του κλέψουν ολόκληρο το πορτοφόλι και ας έχει ήδη αδειάσει. Είναι που μπορεί να αντέξει κάθε χούντα αλλά αγανακτεί μπροστά στην οικονομική υποδούλωση. Είναι που μπορεί να ανεχθεί κάθε αφεντικό ίδιας "φυλετικής" προέλευσης αλλά εξοργίζεται μπροστά στον ξένο τύραννο.Είναι που μπορεί να κοιμάται μακάριος αλλά θίγεται το πατριωτικό του φιλότιμο μόλις τον κατηγορήσουν ότι κοιμάται. Είναι που μπορεί να αντέξει καρτερικά κάθε ιδεολογική μέγγενη, να αντέξει τις σφαίρες στα πόδια, το μπαρούτι στο μυαλό αλλά να ασφυκτιά μπροστά στην οικονομική στένωση.

Όχι, δε μπορούσα να με δω εκεί. Πώς θα μπορούσα να με φανταστώ μέσα στο πατριωτικό ντελίριο και τον ιστορικό συμπλεγματισμό; Μέσα στις politically correct εκκλήσεις και τις επικλήσεις στον αυτοσεβασμό;

Και όταν θα'μαι εκεί θα είμαι παρέα με την ιδεολογία μου. Γιατί ξέρεις, η ιδεολογία δεν είναι αξεσουάρ που το αφήνεις σπίτι όταν δεν ταιριάζει στο ντρεςς κόουντ της εκδήλωσης. Και θα'μαι εκεί με την οργή μου, το στρεβλωμένο μου μυαλό και τη συγχωρεμένη μου αυτοσυγκράτηση.Και θα'μαι εκεί με τη μάσκα μου, με την πέτρα, το μπουκάλι, τη βαριοπούλα και όποιο διαθέσιμο μέσο βρεθεί. Όχι γιατί είμαι ατρόμητη ή γενναία αλλά ακριβώς γιατί φοβάμαι. Γιατί μετρώ το φόβο μου σε κάθε μου ρυτίδα έκφρασης σε κάθε πετάρισμα των βλεφάρων. Και αυτό το φόβο δε θέλω να τον συμμεριστούν. Θέλω να τον φοβηθούν. Ξέρεις, τα σκυλιά όταν φοβούνται ή το βάζουν στα πόδια ή ανοίγουν τα πόδια ή ορμάνε και δαγκώνουν. Και αν θα'μαι εκεί δε θα΄μαι για "να είμαι και εγώ εκεί" αλλά θα είναι για να μη φύγω. Όχι για να μη χάσω το ραντεβού με την ιστορία, όχι για μια αράδα στο βιογραφικό, όχι για να μη μετανοιώσω που έχασα το ιβέντ. Όχι για τη βάρδια πριν και μετά τη δουλειά αλλά ακριβώς για την ώρα της δουλειάς.

Μόνο μη μου μιλάς για επανάσταση. Μου θυμίζεις τον κυνηγό που βγαίνει για εκπαιδευτικό με το κουτάβι και τα κατευθυνόμενα θηράματα και καυχιέται για το κίλλερ λαγωνικό του. Μίλα μου για την ευκαιρία μιας γενικευμένης κοινωνικής απεύθυνσης , μίλα μου για το γκάζι για τη φωτιά. Μίλα μου για την αισιοδοξία να γίνει η ανοιχτή αμεσοδημοκρατική συνέλευση το βίωμα σε κάθε γειτονιά, σε κάθε τετράγωνο, σε κάθε σπίτι. Μίλα μου για ελπίδα αλλά μη γυρίζεις το βράδυ χαρούμενος. Δε θυμάμαι ποτέ να γυρίσαμε χαρούμενοι μετά από καμία πορεία, από καμία διαδήλωση. Μίλα μου για κάτι που ψυχανεμίζεσαι ότι μπορεί να αλλάξει στο μυαλό, μίλα μου για το κλείσιμο του ματιού από ένα θυμικό που επιτέλους συμφιλιώνεται με την εγγενή οργή του αλλά μη μου μιλάς για "πειθαναγκασμό μιας νέας, έτοιμης και δεκτικής μάζας" Γιατί αν δε σου φτάνει μια μικρή εστία πολέμου στο άλλο ημισφαίριο της γης για να βγεις και να ουρλιάξεις, αν δε σου φτάνει η καταστολή στη δίπλα ρούγα, αν δε σου φτάνει ένα "μεμονωμένο περιστατικό" στις πλάτες κάποιου αγνώστου με κουκούλα, αν δε σου φτάνει ο "εξοστρακισμός μιας σφαίρας" στο κορμί ενός παιδιού, αν δε σου φτάνει το σκοτάδι ενός κελιού κληροδότημα σε κάποιον πρώην ανώνυμο και νυν επώνυμο που τόλμησε να μιλήσει, αν δε φτάνει η ίδια η ζωή ή η απουσία αυτής για να πειστείς, δε θα σου φτάσει η κάθε ή ο κάθε "ερωτευμένος σχιζοφρενής" για να σε πείσει.

Θα είμαι εκεί. Στο δρόμο, στην πλατεία, στην ταράτσα και όπου χρειαστεί. Αλλά θα είμαι εκεί με τις δικές μου προσλαμβάνουσες στην ίδια όμως πραγματικότητα. Παρέα με τις δικές μου ιδεολογικές αγκυλώσεις και αυταπάτες.

Και ελπίζω αύριο να έρθεις να μου χτυπήσεις την πλάτη, με εκείνο το βλέμμα της δικαίωσης. Να με κατηγορήσεις για αρτηριοσκληρωτισμό και άκρατο σεχταρισμό και να σου πω ένοχα "είχες δίκιο". Αλλά μέχρι αύριο να ξέρεις ότι θα'μαι εκεί, με εκείνους που δεν περιμένουν να δουν τον εξανθρωπισμό της εξουσίας αλλά ποθούν να τη δουν δυο μέτρα κάτω από το φλοιό της γης.

Διαβάζεται με "μπιπ"

2011-05-24T20:42:00.000+03:00

Λοιπόν, για να τελειώνουμε, μαλάκα. Αφού το έχεις ανάγκη, πάρε τους 3.012.373 και πήδα τους ολημερίς. Βάλε τους ΦΠΑ 80 %, φόρα τους μια μπάλα στο πόδι και σύρε τους στα κάτεργα της ψυχής σου να κοπανήσουν τα ντουβάρια μέχρι να νοιώσεις ότι ζεις. Πάρε τα παιδιά τους και βάλ'τα να τρίβουν τζάμια στα φανάρια για να μαζεύεις 50λεπτα. Βράσε τους στο ζουμί τους και πιες το να γίνεις Χαϊλάντερ. Κατέβασέ τους τα βρακιά και χλεύασέ τους που τα έχουν κατεβασμένα. Χτύπα τους τα κωλομέρια και χαϊδεψέ τους τα αφτιά. Μπες στα σπίτια τους και κλέψε ακόμα και τον ασβέστη από τους τοίχους. Φόρα τους βραχιόλια και άσ'τους να χορεύουν στο πανηγύρι σου μέχρι να ζαλιστούν.Στρώσε τους στα τέσσερα για να μαζέψουν με τη γλώσσα τα σκουπίδια σου. Σκότωσέ τους ξανά και κλώτσησέ τους τα κουφάρια. Και κέρασέ τους φαρμάκι στο πρώτο "μα". Μόνο σκάσε. Βούλωσέ το. Γιατί το αφτί είναι το πρώτο άσυλο της οργής. Και άκουσα να σε φαντασιώνονται λίπασμα για βουκαμβίλιες, καλαμωτή σε αδήλωτο ημιυπαίθριο. Να σε ποθούν αλεσμένο, παρέα μα ομοειδή υποποϊόντα, στα Friskies. Και την επόμενη φορά που θα μιλήσεις για "εργασία μόνο στους άξιους" να θυμηθείς ότι η μόνη θέση που θα σου άρμοζε αξιοκρατικά, είναι εκείνη στο χαντάκι.

ΜεΦεόρτια ΚατάΦλιψη

2011-05-19T23:26:00.000+03:00

Ξέρω ότι βεν έχω γράψει εβώ και καιρό αλλά βεν είχα και τι να πω. Το σχολείο ήταν τόσο ενβιαφέρον όσο το να μετράς πόσες σταγόνες πέφτουν την ώρα από έναν νοσοκομειακό ορό. Στο σπίτι μιζέρια, γκρίνια και ειβήσεις.

Αλλά αυτή την εβδομάβα πέρασα απίφανα στο σχολείο. Ήρφαν παιβάκια από βιάφορες χώρες της Εβρώπης. Η Εβρώπη βεν ξέρω που είναι αλλά σίγουρα είναι πολύ μακριά από εβώ.

Βεν το πιστεύω ότι αυτό ήταν το σχολείο μου. Μερικές μέρες πριν έρφουν τα παιβιά που μιλάνε περίεργα και βεν τα καταλαβαίνω και καλά, στο σχολείο μου έγινε χαμός.

Οι βάσκαλοι μας έβγαλαν από τις τάξεις και αρχίσαμε να κάνουμε ζωγραφιές στους τοίχους. Πολύ μου την έβινε το άσπρο. Μου φύμιζε τότε που ήμουν στο νοσοκομείο με μαγουλάβες και οι νοσοκόμες μου τσιμπούσαν τα μάγουλα και μου έλεγαν "πρώτα φα γιάνεις και μετά φα παντρεφτείς" ( τώρα που έγιανα πρέπει να παντρεφτώ; )Μπογιατίσαμε όλο το προαύλιο και μετά τρέχαμε με τα χέρια βουτηγμένα στις μπογιές και χαστουκίζαμε όποιον φέλαμε. Βυστυχώς ο βιεφυντής ήτανε στο γραφείο του. Πολύ φα ήθελα να τον βω με τον κώλο βεραμάν.

Μετά η βασκάλα μας κατέβασε από την τάξη μας τη φωτογραφία του Χριστού. ( βεν ξέρω το επίφετό του ) αλλά πολύ το χάρηκα γιατί κάφε φορά που βεν ήξερα μάφημα νόμιζα ότι φύμωνε και το έλεγε στους γονείς μου. Η βασκάλα των φρησκεφτικών μας είχε πει ότι ο Χριστός τα ξέρει όλα και ότι κάποτε μαρτύρησε. Πάντα με τρόμαζε ο μαρτυριάρης.Μα πιο πολύ χάρηκα γιατί ο βάσκαλος πέρυσι, όταν ο Αχμέντ βεν ήξερε να πει την προσευχή, του είχε πει ότι ο Χριστός φα τον κάψει και είχα τρομάξει πολύ.

Όταν στέγνωσαν οι μπογιές στην αυλή, πήραμε χώμα και σπόρια ( όχι αυτά που σκάνε βρε ) και φυτέψαμε ότι ήφελε ο καφένας. Λουλούβια, βεντράκια, λαχανικά, φρούτα. Εγώ φύτεψα φραουλίτσες .Και η βασκάλα μας είπε ότι πρέπει να τα ποτίζουμε συχνά και άμα ο συμμαφητής μας λείπει από το σχολείο, καλό φα είναι να φροντίζουμε το φυτό του.Το να βουτάς τα χέρια σου στο υγρό χώμα είναι σχεδόν τόσο ωραίο όσο να τρως παγωτό με την κουτάλα από το μπωλ.

Μετά κρεμάσαμε καινούριες κουρτίνες, φτιάξαμε αφίσες και κολλάζ με φωτογραφίες, μάθαμε το "καλώς ήρφατε" σε πολλές γλώσσες, καφαρίσαμε τα φρανία μας, αγοράσαμε καινούριους μαρκαβόρους και πετάξαμε τους πίνακες κιμωλίας. Φέρανε από αυτούς τους άσπρους που γυαλίζουν και κάποιους που μοιάζουν με το λαπ τοπ της μαμάς αλλά πιο μεγάλους.

Πριν τρεις μέρες ήρφαν τα παιβιά. Με τις βικές τους βασκάλες. Και τους βείξαμε τους τοίχους με τα χρώματα, τα πόστερ, τις σιβερωμένες κουρτίνες, τα μικρά μας φυτά και νομίζω ότι πολύ μας αγάπησαν. Τους φτιάξαμε φαγητά, χορέψαμε συρτάκι, τους πήγαμε στο Νάφπλιο και κάναμε τα μισά μας μαφήματα ξαπλωμένοι στα γρασίβια της αυλής. Παίξαμε παιχνίβια, μπήκαμε και στην αίφουσα των υπολογιστών ( μόνο βυο φορές την είχαμε ξαναχρησιμοποιήσει ) και φτιάξαμε όλοι facebook για να μιλάμε όταν γυρίσουν πίσω στη χώρα τους, την Εβρώπη. Κι όλοι οι βάσκαλοι ήταν χαρούμενοι και όλο γελούσαν. Η βασκάλα μας χάιβεψε ακόμα και τα μαλλιά του Μοχάμεντ που μέχρι χτες όλο τον μάλωνε μπροστά σε όλους γιατί ήταν "αχάριστος" και "γαϊβούρι" Και ήρφαν και γονείς να μας βουν στο σκετσάκι μας. Και όλες οι μαμάβες ήταν όμορφες. Φορούσαν πολύ ωραία ρούχα και κραγιόν. Η μαμά του Φανασάκη έβαλε φαλασσί σκιά και ένα άσπρο φουστάνι με μπλε ζώνη. Και φορούσε τα τακούνια τα ψηλά, εκείνα που βγάζει όταν μπαίνει στο αυτοκίνητο να οβηγήσει.

Αλλά άβριο φεύγουν τα παιβιά. Και θα πάφω κατάφλιψη. Όχι τόσο για τα παιβιά. Έχουμε φέισμπουκ τώρα και φα ανταλλάσουμε γιουτιούμπια. Αλλά άβριο θα ξαναβάλουν την εικόνα του Χριστού πάνω από τον πίνακα να μας κάνει εκείνη τη χειρονομία με το χέρι και φα μας ξανακλείσουν στην τάξη. Και φα πρέπει να ξαναμαφαίνω το μάφημα απέξω και να κάνω προσευχή το πρωί και να σηκώνω το χέρι όταν φα φέλω να κατουρήσω. Και φα είναι σαν το χειμώνα, που κρυώναμε και φορούσαμε τα φουσκωτά μπουφάν γιατί τα καλοριφέρ βεν είχαν πετρέλαιο. Και βε φα μας ξαναφήσουν να κάνουμε αφίσσες και κολάζ γιατί "βεν έχουμε Α3 και χρωστάμε στο βιβλιοπωλείο".

Μόλις μπήκε η μαμά μου στο βωμάτιο να μου βώσει το γάλα μου. Βε θα το πιω, με φουσκώνει. Με ρώτησε πώς περάσαμε στο πάρτυ των ραγιάβων.
"Τι είναι ραγιάς;" τη ρώτησα.
"Πιες το γάλα σου και έχεις πολύ καιρό μπροστά σου για να το μάθεις" μου απάντησε.

"Ίσως και όχι" είπε μετά και μου έκλεισε το φως.

Βανάη

O Στρος Καν τη γάμησε.

2011-05-15T22:38:00.000+03:00

Όταν μια ανώνυμη καμαριέρα να μπορεί να σου γαμήσει την επώνυμη καριέρα, η αλαζονεία σου κάνει εμετό στα μούτρα σου.

Το κεφάλαιο αυτοκαταστρέφεται μόλις αποτύχει να γαμήσει το προλεταριάτο.

Σε ένα ( παρ'ολίγο ) σοσιαλιστικό γαμήσι, εκσπερματώνουν ταυτόχρονα εκατομμύρια λεπενικοί ακροδεξιοί.

Κάτι σα σκέψη

2011-05-14T00:38:00.001+03:00

Η αξία της ανθρώπινης ζωής ετεροκαθορίζεται από την "καθαρότητα" του dna εκείνου που την αφαιρεί.

Αλλοδαπός σκοτώνει Έλληνα = φόνος, πράξη που απαιτεί την αυτοδικία κατά δικαίων και αδίκων και τιμωρείται μόνο με γενοκτονία των ομοιαζόντων του άγνωστου δράστη

Έλληνας μπάτσος σκοτώνει ( ή αποπειράται να σκοτώσει ) Έλληνα διαδηλωτή = αποκατάσταση δημόσιας τάξης

Έλληνας μπάτσος σκοτώνει αλλοδαπό = απόδειξη ότι η αστυνομία είναι ένας θεσμός που λειτουργεί στο ακέραιο

Έλληνας σκοτώνει Έλληνα = εφαρμογή του νόμου του ισχυρού

Έλληνας σκοτώνει μετανάστη = πατριωτική πράξη προασπίζουσα την εθνική ακεραιότητα

( αφορμή, το παραπάνω κάλεσμα κάποιου αυτοκτονημένου εγκεφάλου ο οποίος σκέφθηκε ότι από το όλο κείμενο, εκείνο που έπρεπε να μπολντάρει ήταν το "Έλληνας" )

Οι φάτσες των δολοφόνων του Μανώλη πιθανότατα θα φιγουράρουν σύντομα στα κανάλια , αν δε βρεθούν τυχαίως δολοφονημένοι σε κάποιο "αυθόρμητο" πογκρόμ ίδιο ή μεγαλύτερης έκτασης αυτού των τελευταίων ημερών.

Οι δολοφόνοι του νεαρού από το Μπαγκλαντές (; ), το όνομα του οποίου ουδείς εκ των υπευθύνων μπήκε στον κόπο να εξακριβώσει, θα παραμείνουν άγνωστοι, ελεύθεροι να εξιστορούν τις λεπτομέρειες της πράξης τους στους υπόλοιπους της συμμορίας τους, οι οποίοι θα τους θαυμάζουν και θα τους ζηλεύουν ταυτόχρονα.

Διακόπτουμε για μια σπουδαία ανακοίνωση

2011-05-12T20:37:00.000+03:00

Διακόπτουμε για μία σπουδαία ανακοίνωση.
Η Ελλάδα είναι κάτω από στρατιωτικό νόμο,
τα κοινωνικά δικαιώματά σας συρρικνώνονται
Μείνετε στο σπίτι,
μην προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε με γνωστούς και συγγενείς σας.
Σκάστε!
Μην τολμήσετε να σκεφτείτε ότι σας καταπιέζουμε!
Μείνετε σπίτι
Όποιος κυκλοφορεί βράδυ θα εκτελείται.
Μείνετε ήσυχοι!
Μην πανικοβάλεστε!

Ένας αστυνομικός θα είναι πάντα έξω απ' την πόρτα σας.
Για σας.
Μείνετε σπίτι!
Μείνετε ήσυχοι!
Ο νούμερο ένα εχθρός του πολιτισμού είναι οι ερωτήσεις.
Η εθνική ασφάλεια είναι πάντα πιο ψηλά από τις προσωπικές επιθυμίες.
Δεν επιτρέπονται οι συγκεντρώσεις πάνω από δύο άτομα.
Χρησιμοποιείτε μόνο τα ναρκωτικά που πουλάει το κράτος.
Σκάστε!
Να 'στε ευτυχισμένοι.
Υποταχθείτε!
Χωρίς ερωτήσεις.
Να θυμάστε ότι όλα έχουν φτιαχτεί για σας.
Μόνο για σας.

το πεΤρωμένον φυγείν αδύνατον....

2011-05-12T06:01:00.000+03:00

επειδή

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1289114

και διότι

ΕΠΙΣΗΜΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ο τραυματίας Κ*** Ι***** ετών 31 προσεκομίσθη στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ γύρω στις 14.45, μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό.

Η κλινική εξέταση ανέδειξε εξωτερικά τραύματα στο κρανίο, κυρίως δεξιά και ωτορραγία σύστοιχα. Παρουσίαζε σταδιακή έκπτωση του επιπέδου συνείδησης, και μέχρι την ολοκλήρωση της παροχής πρώτων βοηθειών παρουσίασε κώμα με συνοδό ανισοκορία και χρειάστηκε να διασωληνωθεί επειγόντως.

Ο απεικονιστικός έλεγχος με επείγουσα αξονική τομογραφία εγκεφάλου ανέδειξε κατάγματα κρανίου και εκτεταμένο επισκληρίδιο αιμάτωμα δεξιού ημισφαιρίου, με αξιόλογη παρεκτόπιση της μέσης γραμμής του εγκεφάλου.

Οδηγήθηκε επειγόντως στο χειρουργείο όπου υποβλήθηκε σε κρανιοτομία για αφαίρεση του αιματώματος, αποσυμπίεση του εγκεφάλου και ανάσχεση της αιμορραγίας. Η επέμβαση ήταν επιτυχής. Ο ασθενής νοσηλεύεται στην μονάδα εντατικής θεραπείας υπό φαρμακευτική καταστολή και μηχανικό αερισμό.

Παρά την σχετική σταθεροποίηση η κατάσταση παραμένει κρίσιμη.

Το ανακοινωθέν υπογράφουν:

Ο Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας και συντονιστής Διευθυντής της Β’ Χειρουργικής Κλινικής Σταμάτιος Πίνης

Ο θεράπων Ιατρός επιμελητής Α’ της Νευροχειρουργικής Κλινικής Παναγιώτης Παπανικολάου

Και όσο η αστυνομία θα διεξάγει εξονυχιστική έρευνα για τα αίτια του τραυματισμού

Χθεσινά νέα, αυριανές ειδήσεις.

2011-05-11T20:43:00.001+03:00

Κουστωδίες ανθρωποφάγων ξύπνησαν βιαίως από τη μυρωδιά του φρεσκοχυμένου ελληνικού αίματος και με βαρβαρόφωνα κραυγάσματα διαδήλωσαν τη γνήσια θλίψη τους για...... την κλοπή της κάμερας.

Οι δολοφόνοι δε, μπορούν σήμερα να ελπίζουν ότι μέσα στο πλήθος των εκ γενετής στιγματισμένων ως φονιάδες, θα περάσουν σχεδόν απαρατήρητοι την ώρα που η κάμερα θα ψάχνει εναγωνίως τρόπο να αυτοκτονήσει από τις τύψεις.

νΕκΡοΖώΝτΑνΟς

2011-05-05T00:15:00.000+03:00

Σε τι διαφέρει άραγε μια ζωή με ημερομηνία λήξης από μια ζωή χωρίς ημερομηνία έναρξης;

Fever ( Jack Kevorkian )

Ανησυχίες 2011

2011-01-09T05:13:00.003+02:00

Ο σκύλος μου πιστεύει ότι είμαι ο σκύλος του.
Αυτό που με προβληματίζει είναι το πώς χέζεις πάνω στο παρκέ.

Εικονομαντεία

2010-12-18T01:04:00.001+02:00

Τώρα που αρχίζουν να λαμβάνουν το μήνυμα των εκλογών
και αποτιμούν σε σφαλιάρες το ποσοστό της αποχής
ο Πάγκαλος θα πρέπει να ξεσκονίσει τη γραμματική του.

"Μαζί ΤΙΣ φάγαμε"

"Όλοι οι βουλευτές

στο πιο βαθύ χαντάκι

σφαλιάρες και κλωτσιές

στον κάθε Χατζηδάκη"

video update

Οι μπάτσοι αντιλαμβάνονται εγκαίρως θρασύτατο ταραξία που μασκαρεμένος σε μηχανοκίνητο ασθενή προσπαθεί να προσεγγίσει τη Βουλή αναζητώντας φρέσκο μάγουλο. Δες και χειροκρότησε.

Σε πέντε ώρες και κάτι ψιλά.

2010-12-17T12:11:00.000+02:00

Ο τόπος βρέθηκε. Προπύλαια.
Ο χρόνος επίσης. Σήμερα, 17.30.

Εσύ, απλά

Του ματατζή το πόδι μπορεί να σε ζεστάνει

2010-12-15T22:39:00.002+02:00

Κινητοποιήσεις προαναγγέλουν οι αστυνομικοί υπάλληλοι για τη 14η Δεκέμβρη 2010 με ανακοίνωση στην οποία αναφέρουν ότι “η οργή των ενστόλων συναντάται πλέον στο δρόμο με την αγανάκτηση και το θυμό εκατομμυρίων συμπολιτών μας”.

( γκουγκλάρισέ το αν δε με πιστεύεις )

Και τελικά συναντήθηκαν

O ΚΑΙΡΟΣ

Βαρομετρικό χαμηλό κινούμενο από την περιοχή νότια της Ιταλίας προς τη χώρα μας, θα προκαλέσει σημαντική επιδείνωση του καιρού την Πέμπτη 16/12 σε ολόκληρη τη χώρα, με ισχυρές βροχές και καταιγίδες και χιονοπτώσεις στους ορεινούς όγκους.
( από το meteo.gr )

Ευτυχώς,
του ματατζή το πόδι μπορεί να σε ζεστάνει.

Οι τράπεζες κινούν τις σύγχρονες επαναστάσεις

2010-12-11T21:12:00.000+02:00

Οι τραπεζικοί πλειστηριασμοί της ατομικής ιδιοκτησίας είναι επαναστατικές πράξεις εμπνευσμένες από το Προυντονικό "δόγμα" " Η ιδιοκτησία είναι κλοπή"

Το εξώφυλλο του σημερινού βιβλίου της Ημερησίας, "Ιδιοκτησία και Επανάσταση" του Προυντόν,που "προσφέρεται" με την ευγενική χορηγία της Eurobank.

( Η ημερομηνία είναι δάκτυλος της φωτογραφικής τεχνολογίας. Μη δίνεις σημασία )

Κάτω από το καύκαλο έχετε σκατά

2010-12-06T23:10:00.000+02:00

Η συμπαντική συνωμοσία αποκαλύπτεται τη στιγμή που αντικρίζεις τα εκθέματα της τηλεοπτικής σου βιτρίνας να αιωρούνται σε κάποια απόσταση ασφαλείας από τα μάτια σου.

Διαθέσιμα σε όλα τα ενημερωμένα video clubs.

Ύμνος στο Πόδι

2010-12-06T00:35:00.001+02:00

Για 24 ώρες θα ισχύσει η απαγόρευση κυκλοφορίας και στάθμευσης στο κέντρο της Αθήνας, λόγω των εκδηλώσεων για την επέτειο από τον θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Η κυκλοφορία θα διακοπεί από τις 10.00 το πρωί της Δευτέρας έως τις 07.00 το πρωί της Τρίτης, ενώ θα απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση των οχημάτων από τις 06.00 το πρωί της Δευτέρας έως τις 07:00 το πρωί της Τρίτης στις εξής οδούς και λεωφόρους του Δήμου Αθηναίων:

* Αλεξάνδρας, σε όλο το μήκος της και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας, καθώς και τις καθέτους αυτής

* Σταδίου, σε όλο το μήκος της, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Ακαδημίας, σε όλο το μήκος της, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Βασιλίσσης Όλγας, σε όλο το μήκος της, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Πανεπιστημίου, σε όλο το μήκος της, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Αμαλίας, σε όλο το μήκος της, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Φιλελλήνων, σε όλο το μήκος της, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Συγγρού, στο τμήμα μεταξύ των οδών Αθ.Διάκου και της Λεωφόρου Βασ. Όλγας και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας

* Πατησίων, στο τμήμα μεταξύ των οδών Κοδριγκτώνος και Πανεπιστημίου και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Πειραιώς, στο τμήμα της από την Ιερά Οδό έως την πλατεία Ομονοίας και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Βασ.Σοφίας, στο τμήμα μεταξύ των Λεωφόρων Βασ. Κων/νου και Αμαλίας και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Ρηγίλλης, στο τμήμα μεταξύ των Λεωφόρων Βασ. Γεωργίου Β' και Βασ.Σοφίας

* Υψηλάντου, στο τμήμα μεταξύ των οδών Μ.Πετράκη και Ηροδότου

* Κόκκαλη, σε όλο το μήκος της

* Μάρνη, στο τμήμα από την πλατεία Βάθης έως την οδό Πατησίων

* Στουρνάρη, στο τμήμα μεταξύ των οδών Ζαΐμη και Γ' Σεπτεμβρίου

* Μπουμπουλίνας, στο τμήμα μεταξύ των οδών Στουρνάρη και Βασ. Ηρακλείου

* Γ' Σεπτεμβρίου, στο τμήμα από την οδό Μάρνη έως την πλατεία Ομονοίας, καθώς και στις καθέτους αυτής

* Οι δρόμοι γύρω από τις πλατείες Ομονοίας, Συντάγματος, Κοτζιά, Κάνιγγος

Η Διεύθυνση Τροχαίας Αττικής παρακαλεί τους οδηγούς των οχημάτων, για την εξυπηρέτησή τους και την αποφυγή πρόσθετων κυκλοφοριακών προβλημάτων, να αποφύγουν την κίνησή τους στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας.

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=54501&catid=3

με τα πόδια ( ελληνικά )

on foot ( english )

à pied ( french )

zu Fuß ( german )

a piedi ( italian )

a pie ( spanish )

te voet ( dutch )

a pé ( portuguese )

на ноге ( russian )

徒步 ( chinese )

徒歩で ( japanese )

Εστάλη στις 12.41 π.μ

2010-11-26T00:41:00.001+02:00

Επειβή παιβάκι είμαι και κάνω λάφη, και από τα λάφη μου μαφαίνω, φέλω να σας πω ότι μπαρούφες σας έλεγα εβώ.
Τελικά, φα γίνω βήμαρχος, που φα έχω και 30% αύξηση.

Πάρ'τα μαλάκα ψηφοφόρε.*

* το τελευταίο μην το πείτε στη μαμά μου,βε φέλει να λέω βρισιές. Και μου έχει πει τόσες φορές ότι η λέξη "ψηφοφόρος" είναι βρισιά.

Τα καλά νέα είναι ότι βε φα σας αφήσουν να πεφάνετε αφού όσο πιο πολλοί οι βημότες, τόσο πιο πολλά τα ευρά.

" Αύξηση ως και 30% στις αμοιβές των δημάρχων λόγω της αύξησης του πληθυσμού των νέων δήμων που προέκυψαν από τη συνένωση των παλαιών"

Καληνύχτα
Βανάη

Με τους φούρνους μικροκυμάτων στο κεφάλι

2010-11-23T22:12:00.000+02:00

Παρατηρώντας αυτή τη φωτογραφία

και προσπαθώντας να ερμηνεύσω τη στυλιστική επιλογή των εικονιζόμενων,καταλήγω στο εξής δίλημμα.

α. Έχουν όλοι τους μηχανές, τις οποίες είχαν παρκάρει ομαδικώς στο κέντρο και κουβαλούν τα κράνη τους από φόβο μην τους τα κλέψουν και θα πρέπει να έρθουν στη δύσκολη θέση να απολογηθούν στον τροχονόμο με το μπλοκάκι.

β. Είχαν λάβει τη διαβεβαίωση-εφόσον εξέδραμαν στο κέντρο της Αθήνας υπό την αιγίδα της ΠΑΣΠ - ότι, εν αντιθέσει με τα 15 παιδιά που βρέθηκαν το επόμενο πρωί στην πόρτα του ανακριτή, κατηγορούμενοι για κακουργηματική πράξη με τον κουκουλονόμο, ότι, όχι μόνο δε θα προσαχθούν παύλα συλληφθούν με την ίδια κατηγορία, αλλά θα χαρούν τα φιλάνθρωπα και ανιδιοτελή αισθήματα των ματατζήδων,

Καθώς εγώ δεν ξέρω από βέσπα και έτσι αποκλείεται να την παρκάρω μεθαύριο στην Πανεπιστημίου και δεν επιθυμώ να περάσω μια νύχτα αγκαλίτσα με ασφαλίτες, είμαι σύννομη γαμώ το κέρατό μου να κατέβω με το φούρνο μικροκυμάτων στο κεφάλι;

Υ.Γ

Οι απορίες σε τρίτο,μπορεί και τέταρτο χρόνο,γιατί,για να πω την αμαρτία μου,όταν τους συνάντησα, μισή ώρα πριν ξεκινήσει η πορεία,τους πέρασα για διαφήμιση δερμάτινων πανωφοριών. Θα με μπέρδεψε το χρωματιστό αυτοκολλητάκι.

Τύπου απορία εν βρασμώ ενός τύπου φθινοπώρου

2010-11-18T23:32:00.000+02:00

Μήπως το "Πολυτεχνείο" επιμένει να ζει και να εμπνέει ακριβώς επειδή οι διεκδικούντες την πρωτοπορία της εξέγερσής του, με τις σημερινές μεγαλόσχημες δηλώσεις περί δημοκρατίας και αγώνα, δεν έχουν ακόμα ψοφολογήσει για να μας αφήσουν ήσυχους στην ανησυχία μας;

Δεν έχετε και εσείς την εντύπωση ότι οι γλώσσες είναι προκλητικά φτωχές σε βρισιές όταν τις χρειαζόμαστε;

Δε μας χωράν' οι δρόμοι

( η φωτό από το indymedia στο οποίο σας παραπέμπω για ενημέρωση σε περίπτωση που είτε δεν ήσασταν εκεί, είτε η μνήμη ψιλοθολώνει από το χημικό και τον γαμημένο ήχο του ελικόπτερου )

Φωτοιστόρημα

2010-11-17T02:22:00.004+02:00

Αυτό

δεν είναι δουλειά

( 15/11/2010 - Βουλή, Σύνταγμα )

Αυτό

δεν είναι δουλειά

Αυτό

δεν είναι δουλειά

( 15/11/2010 - Πολυτεχνείο )

Αυτό

είναι συνεργασία

( 16/ 11/2010- Πλατεία Αττικής - χρυσή αυγή )

Αυτό είναι

αλήθεια

( από τοίχο στο Βύρωνα )

ΗΧΟ-ΙΣΤΟΡΗΜΑ

ΧΟΙΡΙΝΟ του ΝΟΕΜΒΡΗ

Ανοίγουμε φιλέτα χοιρινού μέχρι να λεπτύνουν. Πασπαλίζουμε με αλάτι και μπαχαρικά της αρεσκείας μας. Τοποθετούμε μερικά φύλλα φασκόμηλου στο εσωτερικό τους και 1 φέτα μπέικον.Κλείνουμε με οδοντογλυφίδες.

Ψήνουμε στη σχάρα.

Ετοιμάζουμε σάλτσα κρασιού-μουστάρδας και worcestershire.

Περιχύνουμε το χοιρινό με τη σάλτσα και από πάνω απλώνουμε μείγμα ντομάτας- κάπαρης(πλυμένης ή στραγγισμένης- εγώ δεν την στραγγίζω είμαι ικανή να πιω και σκέτο ξύδι ) κρεμμυδιου-λεμονιού-ελαιόλαδου- φρεσκου μαιντανιού και δυόσμου.

Τι χρώμα καναπέ;

2010-11-15T01:52:00.000+02:00

Καλά να πάθω.

Γιατί μου τα έλεγαν, δε μου τα έλεγαν;

Μου είπαν να πάω να ψηφίσω, να μη μείνω αδρανής.

Το χαβά μου εγώ.

Καλά να πάθω.

Μέχρι που άκουσα τον Παπούλια στον Αντ1 και αναζητούσα τρύπα να κρυφτώ.

Τα είπε ο άνθρωπος και ας ήταν ένα βήμα από την κάλπη.

"Μέμφομαι αυτούς που πιστεύουν ότι η οργή τους μπορεί να εκφραστεί από τον καναπέ, μένοντας στο σπίτι τους.Η δημοκρατία στην Ελλάδα κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες και με μεγάλη λαϊκή συμμετοχή. Χρειάζονται αγώνες και δεν μπορεί κάποιος να κάθεται στον καναπέ και να μιλά για αγώνες και πρόοδο της χώρας."

Και μετά πανικός.

Να τρέξω να προλάβω.

Και δεν πρόλαβα.

Ήμουν και άλουστη.

Δεν είχα πάει και στην τράπεζα να βγάλω λεφτά για το ταξίδι.

Δεν πρόλαβα.

Άσε που είχα και το τσουκάλι στη φωτιά για το βραδυνό φαγητό. Να έχουμε και κάτι να τσιμπήσουμε όταν θα μαζευτούμε να βάζουμε στοιχήματα ποιό θα είναι αυτή τη φορά το μήνυμα των εκλογών.

Όχι πως θέλω να δικαιολογηθώ.

Όχι.

Αλλά δεν πρόλαβα.

Μας το είπατε και εσείς Παπούλια μου την τελευταία στιγμή και τώρα απομείναμε οι κότες της ιστορίας.

Οι ανάρχιδοι, οι άχρηστοι, οι λουφαδόροι.

Αλλά θα επανορθώσω.

Θα σηκωθώ από τον καναπέ.

Θα πάρω τους δρόμους αύριο, που έρχονται και τα συντρόφια από το Ταμείο.

Και μεθαύριο θα είμαι στο Πολυτεχνείο και την Τετάρτη στο δρόμο.

Αλλά δεν ξέρω αν είναι σωστό, μήπως έχασα το ραντεβού με την ιστορία, μην έγινα ο σύγχρονος Εφιάλτης;

Γιατί μπερδεύτηκα Παπούλια μου.

Πότε τελικά να σηκώνομαι από τον καναπέ μου;

Δε βοηθάτε και εσείς.

Όλα τελευταία στιγμή.

Βάλτε έναν συναγερμό να ξυπνάμε στην ώρα μας, να ξέρουμε πότε να σηκωθούμε.

Βάλτε μουσική εν τέλει, σαν τη "μουσική καρέκλα" να ξέρουμε πότε να αρχίσουμε να τρέχουμε.

Βάλτε δακτύλιο και στους καναπέδες. επιτέλους.

Την επόμενη φορά δε θα την πατήσω έτσι όμως.

Θα είμαι εκεί, αγωνίστρια και δημοκράτισα.

Όποτε αποφασίσετε.

Μόνο που πρέπει να αλλάξω καναπέ.

Να βρω έναν με εγγύηση τετραετίας, να μην κάνει βαθούλωμα από το καθισιό ως την επόμενη φορά.

Να αράζω εκεί μέχρι να με ξανακαλέσει το καθήκον.

Και αυτή τη φορά,θα προλάβω.

Και θα αγωνιστώ όπως οφείλω.

Γιατί θα είμαι ξάπλα και θα δω τη δήλωσή σας εγκαίρως.

Ιδού και ο μετεκλογικός προβληματισμός:

Tι χρώμα καναπές;
Και ποιός ταιριάζει σε σπιταρώνα 29 τ.μ;
Κλασικός καναπές ή καναπές - γωνία;
Καναπές-κρεβάτι ή καναπές με αποθηκευτικό χώρο;

Τι βε φέλω να γίνω άμα φα μεγαλώσω

2010-11-12T18:43:00.001+02:00

Χφες μας ζήτησε η βασκάλα να γράψουμε έκφεση με τίτλο "Τι φέλω να γίνω όταν φα μεγαλώσω.".

Οι βασκάλες βεν πρέπει να έχουν και πολλή φαντασία ή βαριούνται πολύ γιατί αυτή την έκφεση την έχει γράψει και η μαμά μου και ο μπαμπάς μου και η γιαγιά μου. Στην αρχή , σκέφτηκα να αντιγράψω τη βική τους αλλά σίγουρα φα με έπαιρναν χαμπάρι γιατί η μαμά μου ήφελε να γίνει αεροσυνοβός, ο μπαμπάς μου βημόσιος υπάλληλος και η γιαγιά μου παντρεμένη.Η μαμά μου έγινε υψοφοβική, ο μπαμπάς μου βημόσιος σκλάβος και μόνο η γιαγιά μου τα κατάφερε.

Εμένα βε μου αρέσει καφόλου αυτή η έκφεση γιατί είναι σα να μου λένε ότι τώρα που είμαι μικρή βεν είμαι τίποτα και πρέπει να μεγαλώσω για να γίνω κάτι. Ευτυχώς που έχουμε εκλογές ( εκλογές είναι όταν βεν έχεις σχολείο Παρασκευή και Βευτέρα ) και έτσι έχω χρόνο να σκεφτώ τι φέλω να γίνω.Παλιά ήφελα να γίνω μπαλαρίνα και μετά, πέρυφι, ήφελα να γίνω σαν τους "αλήτες του Βεκέμβρη" αλλά, αν φυμάστε, έγινε χαμός στο σχολείο και βε φέλω να περάσω τα ίβια.

Φέτος αποφάσισα ότι με συμφέρει να γίνω πρωφυπουργός.

Πρώτον,μου αρέφουν πολύ τα ταξίβια και άμα είσαι πρωφυπουργός πηγαίνεις όπου φέλεις, τσάμπα. Βηλαβή,όχι ακριβώς τσάμπα,αλλά τέλος πάντων, τσάμπα για σένα. Τι σε νοιάζει άμα πληρώνει άλλος; Βέβαια φα μπορούσα να γίνω αεροσυνοβός, όπως ήφελε και η μαμά μου, αλλά πρώτον, βεν το βλέπω να γίνομαι ψηλή και μετά,άμα γίνω αεροσυνοβός μπορεί να γίνω και γυναίκα πρωφυπουργού, οπότε είναι καλύτερα να γίνω κατευφείαν πρωφυπουργός, να γλιτώσω και το γάμο.

Βεύτερον, άμα είσαι πρωφυπουργός μπορείς να κάνεις ό,τι φέλεις χωρίς να σε τιμωρεί κανένας, ακόμα και να λες ψέματα. Και έχει πολύ πλάκα να λες ψέματα, όπως τότε που είπα στη μαμά μου ψέματα ότι με πονάει η κοιλιά μου και βεν πήγα στο σχολείο και έκατσα βυο μέρες σπίτι βλέποντας ταινίες Μπάρμπυ. Αλλά μετά,το πήρε χαμπάρι ότι ήταν στα ψέματα και με κατσάβιασε. Ενώ άμα είσαι πρωφυπουργός, όχι μόνο βε σε κατσαβιάζουν αλλά σε ψηφίζουν και σε χαιρετάνε. Νομίζω ότι άμα είσαι πρωφυπουργός είναι κάπως σαν υποχρεωτικό να λες ψέματα.Φα μπορούσα να γίνω και βικηγόρος και να λέω ψέματα, αλλά και πρέπει να μου βγει ο κώλος βιαβάζοντας κάτι χοντρά βιβλία και φα πρέπει να φοράω ταγιέρ που βε μου αρέσουν καφόλου.

Επίφης, αν γίνεις πρωφυπουργός βε χρειάζεται να βουλεύεις κάφε μέρα ή βε χρειάζεται να βουλεύεις καφόλου. Βάζεις άλλους να βουλεύουν για σένα ή άμα βαριέσαι να το κάνεις και αυτό βρίσκεις φίλους με παράξενα ονόματα, σαν αγγλικά αλλά όχι ακριβώς,και τα κάνουν όλα χωρίς να σκας.Και παίρνεις και σύνταξη νωρίς. Βέβαια σύνταξη βεν ξέρω τι είναι αλλά είναι κάτι που το φέλουν όλοι, οπότε μάλλον είναι καλό.

Κυρίως φέλω να γίνω πρωφυπουργός γιατί μπορώ. Γιατί είμαι και από μεγάλη οικογένεια - έχω 12 ξαβέρφια, πολλούς φείους( οι περισσότεροι μαλάκες αλλά βεν έχει σημασία) - και έχω και μεγάλο όνομα. Για να γίνεις πρωφυπουργός χρειάζεται να έχεις επίφετο με τέσσερις συλλαβές και το βικό μου έχει έξι.Και τέλος, άμα είσαι πρωφυπουργός,ακόμα και αν βε σου κόβει, κανένας βε σε λέει απλά ηλίφιο, αλλά ηλίφιο πρωφυπουργό. Και βεν είναι το ίβιο.

Αλλά ο βασικότερος λόγος είναι ότι φα μπορώ να κάνω εκλογές κάφε Κυριακή και τα παιβάκια φα γλιτώνουν σχολείο. Τώρα όμως που κάφομαι και τα γράφω όλα αυτά,αρχίζω και προβληματίζομαι. Αφού φα μένω σε μέγαρο, βηλαβή μεγάλο σπίτι,πώς φα μπορώ να το καφαρίζω;Βηλαβή, οκ, βε φα κουράζομαι στη βουλειά αλλά φα μου βγαίνει η πίστη να κάνω παρκέ; Και φα πρέπει να βγαίνω στην τηλεόραση κάφε τόσο; Και να με κοροιβεύουν που μιλάω ψευβά; Και φα πρέπει να αλλάζω την αλυσίβα στο ποβήλατό μου όσο είμαι καβάλα; Και φα μπορώ να φιλήσω το αγόρι μου βημόσια, με γλώσσα , όπως κάνουν αυτοί που μεγάλωσαν; Και αν φα φέλω να πάω κάμπιν, φα πρέπει να κουβαλάω μαζί μου βέκα σκηνές με αφρώπους να με φυλάνε;Και αν πάω στη βουλή τη μέρα που αυτή φα καεί, βεν είναι μαλακία να καώ για μια χαζοέκφεση;

Τελικά βε φα γράψω ότι φέλω να γίνω πρωφυπουργός. Γιατί φοβάμαι μήπως γίνω αυτό που γράφω, σαν το μπαμπά μου και τη γιαγιά μου. Και γιατί εγώ φέλω να είμαι όχι να γίνω. Άσε που ακόμα βεν ξέρω αν φα μεγαλώσω ή αν φέλω να μεγαλώσω.Αυτό φα γράψω που βε φα μου πάρει πάνω από βύο λεπτά και φα μου μείνει χρόνος να παίξω με το σκύλο μου. Αλήφεια, άμα είσαι πρωφυπουργός και όλο λείπεις, ποιός χαϊβεύει το σκύλο σου;

Πάλι βρέχει.

Βανάη

Για τον Ικτίνο ρε γαμώτο

2010-11-06T12:13:00.006+02:00

Αρνούμαι να ψηφίσω

γιατί επιμένω να απαξιώνω ένα σύστημα που δεν είναι ούτε δημοκρατικό, ούτε αντιπροσωπευτικό
γιατί δεν επιθυμώ να είμαι συνεργός στην υπονόμευση των δικαιωμάτων μου
γιατί δε συναινώ στην επιλεκτική εκτίμηση της βούλησής μου
γιατί αρνούμαι να γίνω το βαποράκι της πλέον εκχυδαϊσμένης πολιτικής πρακτικής
γιατί το φερόμενο ως ύψιστο δημοκρατικό μου δικαίωμα δεν είναι παρά ένα καλοσχεδιασμένο άλλοθι για την εφαρμογή των σχεδίων τους
γιατί θέλω να διατηρώ ακέραιο το δικαίωμα να λοιδορώ, να φτύνω και να χτυπώ, όπως μπορώ, όσους με θεωρούν αναγκαία για συνυπογγραφή των συμφερόντων τους αλλά περιττή για ότι άμεσα με αφορά
γιατί εκ φύσεως με απωθούν οι εκβιασμοί και οι απειλές
γιατί μου φαίνεται κωμικό πώς η αποσόβηση πτώχευσης μιας χώρας ταυτίζεται με την πτώχευση των πολιτών της
γιατί ξέρω ότι τη χρεοκοπία τη φοβούνται μόνο αυτοί
γιατί ο μόνος τρόπος να μην προχωρήσουν σε περαιτέρω μείωση των αποδοχών είναι η ολική κατάργηση των χρηματικών αμοιβών, ενδεχόμενο που μου είναι ευπρόσδεκτο εφόσον είμαι πεπεισμένη ότι μπορούμε να ζήσουμε με εκούσιες ανταλλαγές προϊόντων και υπηρεσιών, χωρίς να γινόμαστε σάρκινοι κουμπαράδες
γιατί αντιδρώ στο να αποτελώ έναν εκλογικό αριθμό αντί για ανθρώπινο, έστω ημι - νοήμον, ον
γιατί δεν αμφιβάλλω ότι όποιο και αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα, η πλέον κερδοφόρα επιχείρηση θα είναι εκείνη της παραγωγής συστημάτων ασφαλείας ή λουκετών
γιατί προτιμώ να κάθομαι επί δωδεκαώρου στις εισόδους/εξόδους των αστικών κέντρων, σε πλατείες ή σε προαύλια σχολείων φωνάζοντας, από το να υψώσω λευκή πετσέτα που την επαύριο θα γίνει η θηλιά μου
γιατί η μόνη περίπτωση να τους σταυρώσω θα ήταν σε ξύλο με καρφιά

Να είναι το ξύλο σας μαόνι και τα καρφιά λευκόχρυσος.

Εσύ μπορείς να βάλεις αύριο τα καλά σου, όπως αρμόζει στην απόλυτη γιορτή της δημοκρατίας σου και να βαυκαλιστείς το βράδυ ότι διαμόρφωσες τις συνθήκες της ζωής σου.

Αντί να αλλάζεις το ζυγό

σταμάτα να είσαι βόδι.

Τελευταίες ειδήσεις

Καμινάδες νεκρές, δίχως καπνό
άδεια απο γέλιο στόματα
καρδιές που νίκησαν και πέθαναν -
πρέπει να γεφυρώσουμε τα χείλη της αβύσσου.
ʼΆνθρωποι, πάνω απ' όλα άνθρωποι
αδιάκοπα, χωρίς ανάσα, χωρίς ντροπή
γυμνοί απο αμφιβολίες
τίποτα κρυμμένο
ας ξεχυθούμε πάλι μες στους δρόμους
να χτίσουμε ξανά τη ζωή
να χτίσουμε πρώτοι εμείς τη ζωή.

Φωνές γεμάτος ο ουρανός
κι αναποδογυρισμένα σύννεφα
που τα εκτελέσανε το μεσημέρι -
μόλις το πρόλαβαν οι εφημερίδες
επι του πιεστηρίου.
Καμμιά δεν έγραψε για τις βρύσες
που ανοίξανε στα βασανισμένα τους κορμιά.

Τίτος Πατρίκιος

To be politically incorrect

2010-11-05T01:46:00.000+02:00

Σε ένα politically correct κείμενο θα έπρεπε σήμερα να εκφράσω διαδικτυακά τον αποτροπιασμό μου για την "ωμή και αδικαιολόγητη βία των τρομοκρατών που φέρνει τη χώρα μας σε δυσμενή διπλωματική θέση διεθνώς και υποσκάπτει τις θυσίες της κυβερνώσας παράταξης για την ευημερία των πολιτών της". Αλλά, υποθέτω ότι αν το έγραφα αυτό, θα ήμουν μεγαλοδημοσιογράφος με παχυλό μισθό και μεζονέττα στα βορεια προάστια και με κινητό για αποκλειστική επικοινωνία με τους εξουσιαστές και τα τσιράκια τους.Ή θα ήμουν φέρελπις βουλευτής με μηνιαίο εισόδημα 7 χιλιάρικα και καταθέσεις πολλών μηδενικών σε ευρωπαϊκές τράπεζες. Και αφού δεν είμαι παρά ένας "μέσος άνθρωπος", μέσης αντίληψης και νοημοσύνης και κανείς δε μου υπαγορεύει δια τηλεφώνου ή fax τι θα γράψω, μπορώ φαντάζομαι να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου γιατί οι "βόμβες" προσέβαλαν βαθύτατα το χριστιανικό ritual και έφεραν το πάσχα παραμονές των χριστουγέννων. Στη θέση του Άνθιμου θα το είχα πάρει προσωπικά και θα καλούσα το ποίμνιο σε ιερό πόλεμο εναντίων των αντιχρίστων.

Δεν είναι ότι με γοητεύει απαραίτητα η ένοπλη βία όσο το ότι την έχω αποδεχθεί ως αναπόφευκτη ή έστω ούσα δυνητικά αποτελεσματική απέναντι στην ύπουλη συστημική,άοπλη βία που έχει την αμέριστη συνεπικουρία του "νόμου".

Ναι,αισθάνομαι αποτροπιασμό γιατί ο "τρόμος" που προκάλεσαν τα εικοσάχρονα στα κουστουμαρισμένα κρέατα δε μπορεί καν να συγκριθεί με τον τρόμο της μεσόκοπης γυναίκας που βλέπω κάθε Δευτέρα, την ώρα που διαλύεται η λαϊκή, να προλάβει τα συνεργία καθαρισμού του δήμου,πριν προλάβουν να ραπίσουν με τόνους νερού και φαρμάκου τα ζαρωμένα ζαρζαβατικά που πέταξαν πίσω τους οι μικροπωλητές. Γιατί δε μπορεί να συγκριθεί με τον τρόμο του ανέργου την ώρα που προσεγγίζοντας τον κισέ του ΟΑΕΔ ακούει ότι δεν υπάρχουν χρήματα για το χαρτζιλίκι με το οποίο του εξίσωσαν την αξιοπρέπεια ή με τον τρόμο που σπέρνει η διαπίστωση ότι η ανθρώπινη ζωή έχει ταυτιστεί με την αξία του σκουπιδιού που συνθλίβεται μέσα σε ένα απορριματοφόρο.Γιατί η αληθινή τρομοκρατία βρίσκεται σε κάθε δρόμο, διασταύρωση και στενό, εκεί που οι μπάτσοι είναι περισσότεροι από τα δέντρα και τα πεζοδρόμια και εκεί που ο οργασμός των έργων της κάθε δημοτικής αρχής, στην εκπνοή της θητείας της, σε αναγκάζει να σκεφτείς ότι ο ενεργός ψηφοφόρος δε μπορεί παρά να έχει μνήμη αντίστοιχη του χρυσόψαρου ενόσω κουβαλά στην κάλπη την ύστατη οπτική του παράσταση.

"Είναι αυτονόητος ο αποτροπιασμός" λοιπόν - για να δανειστώ τα λόγια του προέδρου της τρομοδημοκρατίας - που οι στρακαστρούκες και τα βαρελότα των πασχαλινών μας αναμνήσεων μεταφράστηκαν από τους επαγγελματίες επικοινωνιακούς προπαγανδιστές σε μέσα μιας επικίνδυνης τρομοκρατικής οργάνωσης - αποκύημα των προεκλογικών αναγκών μιας χρεοκοπημένης κυβέρνησης η οποία - ειρωνεία - σφίγγει τη μέγγενη του πολέμου ενάντια στη χρεοκοπία στο κρανίο των χρεοκοπημένων αποδεκτών του πρωθυπουργικού εκβιασμού.

Θα μπορούσαν βέβαια τα παιδιά να στείλουν ρόδα αντί για βαρελότα. Αλλά, μεταξύ μας, με τριαντάφυλλα, δεν ρίχνεις ούτε "γκόμενα".( εξευγενισμένα φαλλοκρατικό φινάλε )

Φθινοπώρωση

2010-09-27T03:08:00.000+03:00

*"Sweeping in the rain" (**Ursula I Abresch)*

Δεν ξέρω αν με ξύπνησε ο ζαλιστικός θόρυβος της ξαφνικής νεροποντής, το μούδιασμα από την ανορθόδοξη στάση ή η ανάγκη να ουρήσω. Πάντως ξύπνησα με μια ανεξήγητη διάθεση για ποπ κορν.

Ποπ κορν πρωί-πρωί;

Για εκείνα που ακόμα δεν έχουν σκάσει καλά καλά, που, ενώ το περίβλημά τους έχει ανοίξει σα μπουμπούκι, παραμένουν σκληρά και ανταγωνιστικά, για τα δόντια, στο εσωτερικό τους. Φαντάστηκα πόσο μειονεκτικά θα ένιωθε ένα τέτοιο σπυρί από καλαμπόκι, έτσι τσαλακωμένο και καχεκτικό δίπλα στα αφράτα που σωριάζονται ολάνοιχτα γύρω του. Ε, λοιπόν, αυτά τα κακομοίρικα προτιμώ.

Τι θα έλεγε άραγε ο Φρόυντ για αυτή μου την προτίμηση;

Είναι από εκείνα τα σπάνια πρωινά που το νυχτερινό όνειρο παραμένει κάτι παραπάνω από απόηχος. Συνήθως το κεφάλι μου είναι κενό το πρωί, μόνο εκείνο το νεύρο "χρειάζομαικαφέγαμώτοφελέκιμου" βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία, ή παρασύρεται στη δίνη του πρότερου ονείρου για μερικά μόνο δευτερόλεπτα-πόσο παίρνει να φτιαχτεί ένας καφές σκέτος, καραβίσιος;- μέχρι να νεκρώσει την, όποια, ανάμνηση η συνειδητοποίηση της νέας ημέρας.Υποθέτω ότι αυτό είναι μια ένδειξη ότι λειτουργώ σα φυσιολογικός άνθρωπος( το φυσιολογικός αυθαίρετα, όσο αυθαίρετα μας το πασάρουν όσοι αρέσκονται να καλουπώνουν το ανθρώπινο ον )

Βρίσκομαι ξαπλωμένη στο μέσο ενός δωματίου που δεν είναι ούτε ζεστό, ούτε κρύο.Μεγάλο, μα , μάλλον, γυμνό.Δε θυμάμαι αν είναι κρεβάτι αυτό πάνω στο οποίο περισσότερο κείτομαι, παρά ξαπλώνω.Θυμάμαι όμως ότι το δωμάτιο δεν έχει καμία μυρωδιά. Καμία από αυτές τις διακριτικές οσμές που κάνουν μια εμπειρία να ανασύρεται από τα έγκατα της μνήμης σου όταν η ίδια η ανάμνηση έχει ατονίσει.Δεν υπάρχει ούτε πόρτα, ούτε παράθυρο. Και οι τοίχοι, καθόλου χρώμα.

Πώς γίνεται να μην έχουν χρώμα;

Απλά δεν έχουν χρώμα.

Μάλλον θα εννοείς ότι είναι λευκοί.

Όχι, δεν ήταν λευκοί, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΧΡΩΜΑ.

Ανοίγω τα μάτια μου.Μολύβι. Είναι αδύνατο να σηκωθώ ενώ είναι έκδηλο ότι δεν είμαι δεμένη, δε με σημαδεύει κανένας με όπλο,και, μάλλον, δεν πονάω.Νομίζω θα το καταλάβαινα εάν πονούσα.Είμαι εντελώς γυμνή, αν εξαιρέσεις ότι φοράω τις καλύτερες πληγές μου. Παλιές και νέες, τις καλύτερες. Είναι ανοιχτές μα δεν αναβλύζουν καθόλου αίμα. Δε μπορεί να βρίσκομαι σε νοσοκομείο. Σε ποιό νοσοκομείο θα βρισκόμουν σε ένα άχρωμο και άοσμο δωμάτιο και δη χωρίς να τον μοιράζομαι με κανέναν;
Αλλά, όχι. Δεν είμαι μόνη. Φιγούρες παρελαύνουν, σχεδόν διάφανες, αλλά παρόλα αυτά, ανθρωπόμορφες. Δεν ξέρω από που μπήκαν, αλλά κινούνται αργά, σε κάποια απόσταση από μένα.
Κάποιος αθίγγανος σηκώνει αδιάφορα τους ώμους και χάνεται. Προσέχω ότι τα νύχια του είναι βρώμικα. Τον ακολουθεί μια τσιγγάνα που σχεδόν σέρνει το πιτσιρίκι της, βουτηγμένο στη μύξα. Αυτή με κοιτάζει με συμπάθεια-ή μήπως με οίκτο; " Μακάρι να το βρεις, να το βρούμε, να βγάλουμε και κανα φράγκο. Δε βλέπεις τι τρώμε;"
Μια μπατσίνα κάνει την εμφάνισή της, φασκιωμένη σε μια στολή ατσαλάκωτη, που όμως μυρίζει μούχλα.
"Σας συμπονώ"

Μια χαρά πονάω μόνη μου, ποιός σου ζήτησε να πονέσεις μαζί μου;

"Μην είστε τόσο συναισθηματική, σας κάνει κακό", ψελλίζει και χάνεται για να αφήσει χώρο σε μια αντρική φιγούρα - μάλλον ασφαλίτης είναι αυτός, έχει κεφάλα ασφαλίτη-, που μεταφέρει μια βαριά, σιδερένια πόρτα κρατητηρίου βαμμένη σε ένα ξεπλυμένο κυπαρισσί.
"Άσκοπο, είναι ευτελούς αξίας"

Ευτελούς αξίας; Κόστους θα εννοεί.

Όχι, αξίας είπε.

Θα έπρεπε να είχα ξεράσει πάνω του.

Γιατί δεν ξέρασα πάνω του;

Με την πρώτη γουλιά καφέ τα αερικά εξαφανίζονται. Δε μου χρειάζεται ο Φρόυντ για να καταλάβω ότι το όνειρο δεν ήταν παρά ένα σύντομο φλας μπακ των τελευταίων εβδομάδων.
Ώστε, δεν ήταν χρόνια τελικά!
Εκείνος θα έλεγε ότι τα όνειρα δεν είναι παρά κωδικοποιήσεις αυτών που φοβόμαστε ή που επιθυμούμε. Υπάρχουν όμως και όνειρα που είναι απλά η καταγραφή παρελθουσών εμπειριών.Δε γίνεται να φοβάσαι αυτό που έχει ήδη συμβεί ή να επιθυμείς εκείνο που σιχαίνεσαι. ( καλά, για το τελευταίο δεν παίρνω και όρκο )

Καταυλισμοί, παραπήγματα, εξαθλιωμένοι άνθρωποι, φάρσες, αγγελίες, δρόμοι οργωμένοι με τα πόδια, χιλιόμετρα μέσα στο αυτοκίνητο σα νεκρική πομπή, χωρίς ίχνος μουσικής ή θορύβου μην τύχει και δεν ακούσω το ηχητικό σινιάλο, αγγελίες, ελπίδες, απογοητεύσεις, κρίσεις άσθματος, αυπνίες, κρίση πανικού, ένα σπίτι ασκούπιστο επί μήνα μην παρασύρει η σκούπα τις τελευταίες τρίχες, προσεκτικά βήματα μη μετακινήσω το πιατάκι, το κόκαλο και τα παιχνίδια, μη χύσω το νερό, ώσπου αυτό εξατμίστηκε αγνοώντας με, παραισθήσεις, ικεσίες από γνωστούς και φίλους. Εβδομάδες που το κινητό έμοιαζε με βηματοδότη μετά από βαρύτατο καρδιακό επεισόδιο και το "Όλα σε θυμίζουν" θα μπορούσε και να ήταν το soundtrack της ζωής μου.( Τώρα που το σκέφτομαι, δε σκέφτηκα να το ακούσω, άρα πάτος υπήρχε πιο χαμηλά.)

Πώς γίνεται να μου ανήκει το παρελθόν ΜΟΥ, το παρόν και το μέλλον ΜΟΥ, όταν εγώ δε μπορώ να επιλέξω σε ποιό θα ζήσω κάθε φορά;

Ίσως τα πολυπαιγμένα τσιτάτα του στυλ "η ζωή συνεχίζεται", να μην είναι απλά κλισεδάκια. Στραγγίζοντας την τελευταία γουλιά καφέ, σκέφτομαι ότι η ζωή όντως συνεχίζεται, πεισματάρικα και χωρίς να σε ρωτάει, ακόμα και αν εσύ, το ίδιο πεισματάρικα, επιμένεις να μένεις πίσω. Το πρόβλημα (;) είναι ότι δε σε παίρνει απαραίτητα μαζί.
Και τότε κατάλαβα ότι έφτασε Σεπτέμβρης. Λάθος. Οκτώβρης. Ώστε, επανέρχομαι μαζί με τα ανανεωμένα προγράμματα του μέγκα και του αντέννα ( χα) και την επέτειο της νέας διακυβέρνησης. ( χωρίς χα ).

Η βροχή συνεχίζει απτόητη να ξεπλένει τέντες και ταράτσες, ξεχασμένες μπουγάδες και μυρωδιές.

Όχι τις μυρωδιές.

Όχι.

Αφού εγώ δεν κατάφερα να τον βρω, ίσως, ακολουθώντας τες, με βρει εκείνος.

Δεν τη πολυσυμπαθώ τη βροχή. Ή έστω την αναζητώ μόνο σε συγκεκριμένες συγκυρίες. Αλλά σήμερα, την υποδέχθηκα μάλλον με ανακούφιση. Πόσο κακό μπορεί να είναι ένα φθινόπωρο μετά από ένα τρισάθλιο και μίζερο καλοκαίρι;( λέω μεγάλα λόγια, μήπως να αρχίσω να γίνομαι προληπτική; )
Το σπίτι σκουπίστηκε, μαζεύτηκε, κλειδώθηκε και εγκαταλείφθηκε μέχρι να βρει τις φωνές που το γεμίζουν. Και εγώ μάλλον επανήλθα. Δεν ξέρω ακόμα σε τι. Σίγουρα όχι σε ένα εξωραϊσμένο παρόν αλλά έστω σε ένα παρόν που μοιάζει πιο κοντά στο μέλλον του παρά στο παρελθόν του.

Φίλοι, σας ευχαριστώ. Που ψάξατε, που ψάχνετε, που θα συνεχίσετε να ψάχνετε. Και μιας και ανταμώνουμε ξανά, μήπως ξέρετε αν τώρα που μας έκοψαν το κάπνισμα, θα σταματήσουν και να μας πηδάνε; Γιατί, το παραδέχομαι, τη βροχή μπορώ να την ανεχτώ αλλά δεν ανέχομαι να γαμιέμαι χωρίς να ξέρω ότι μετά θα το φουντώσω. Και είναι δικαίωμά μου.

*"Entrance to another world" (**Dragan Mihajlovic)*

Τελικά, όλα ξαναγυρνάν σε μας;

2010-07-25T02:50:00.006+03:00

Μόλις συμπληρώθηκαν τρία 24ωρα χωρίς τον Προυντόν. Ο οποίος χάθηκε. Έτσι ξαφνικά. Η μοναδική μαρτυρία που έφτασε στα αφτιά μου είναι ότι τον είδαν σε καρότσα αγροτικού αυτοκινήτου.

Δεν έχω διάθεση για πολύ μπλα-μπλα. Δεν περίμενα ποτέ ότι η επόμενη ανάρτησή μου για το συντροφάκι μου θα ήταν μια έκκληση για βοήθεια στην αναζήτησή του.

Μόλις καθαρίσει λίγο-αν καθαρίσει- το μυαλό θα γίνω πιο σαφής.

Ως τότε, όποιος έχει τη διάθεση να βοηθήσει, απλά δημοσιεύει ή/ και προωθεί όπου κρίνει απαραίτητο το παρακάτω κείμενο με την κόκκινη γραμματοσειρά μαζί με τις φωτογραφίες.

( Στο κείμενο σκοπίμως δεν αναφέρεται το όνομα του σκυλάκου από τον, ίσως σχιζοφρενή, φόβο ότι αυτό θα αποτελέσει τροχοπέδη στην ανεύρεσή του ή θα στοχοποιήσει το σκυλί. Για τον ίδιο λόγο, θα προτιμούσα να μην αναφερθεί η πηγή της ανακοίνωσης )

Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010, από την περιοχή του Ωρωπού, το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.

Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.

Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051

Αυτολυτρωτικά

Whera are you now, my companjera?

Your baby claw stuck in my chest

Where are you now, my sonidera
Who took you from the nest?
Where are you now, my conpanjera?

500 ευρώ

2010-07-23T19:11:00.001+03:00

( Igli - Red Memory )

Ενώ είστε τόσο φθηνοί

πώς γίνεται να σας πληρώνω τόσο ακριβά;

Βέτο

2010-07-22T05:41:00.000+03:00

Όποιος

εφηύρε

την ελπίδα

είναι

μεγάλο

λαμόγιο.

Σφήνα

2010-07-19T17:00:00.001+03:00

( Harry Klynn - "Thriller" )

Τη μέρα που μια χώρα κατασκευάζει το νέο της ξαπλωμένο ανάσκελα εφήμερο ήρωα
πίσω από πηχυαίους τίτλους βουτηγμένους στο περίσσευμα αστείρευτου σιέλου
η δημοσιογραφία υπογράφει τη διαπίστωση πως

δίχως καφρίλα, μελοδραματισμό και νεκροφιλία
θα ήταν
Κοκκινόπουλος χωρίς madrugada.

Εδώ βρίσκεται κάποιος εμπνευσμένος τίτλος

2010-07-18T23:49:00.003+03:00

Όταν η ύστατη ελπίδα σου

τσαλακώνεται σε ένα κομμάτι πανί

κρεμασμένο από ξεθωριασμένα μανταλάκια

και πλαισιωμένο από αδιάφορες μπουγάδες

τότε ξέρεις,

ότι το τελευταίο που θα προλάβεις να ακούσεις

θα είναι ο θόρυβος της μηχανής του κιμά

την ώρα που θα αλέθει τα σωθικά σου

Κάπου στο Παγκράτι, Ιούλιος 2010
( με σαφές άλλοθι τον ήλιο στο μεσουράνημα )

Υστεριόγραφο

Η αποχή μου από το net είναι πλήρως συνειδητή καθώς κάθε φορά που ανοίγω το μηχάνημα σκέφτομαι ότι θα πρέπει να προβώ σε μία από τις πιο ηλίθιες ενέργειες της ζωής μου( ενδεχομένως να έχω κάνει ακόμα πιο ηλίθιες ) ήτοι να θυμήσω την ύπαρξή μου στο αφεντικό μου, απογραφόμενη ως ηλεκτρονικό πρόβατο.

Από Σεπτέμβρη θα βάλω και ένα φωτάκι στον κώλο να με βλέπει και τη νύχτα.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Σε ποιόν ανήκουν οι σκέψεις μου;

2010-07-11T01:05:00.001+03:00

Σε μια εποχή όπου το "φαίνεσθαι" αυθαίρετα απαιτεί
όσα το "είναι" φτύνει
η απάντηση των ska-p
"απλά ανεβάστε μας να παίξουμε"
στην ερώτηση "τι ακριβώς απαιτείτε από τη διοργάνωση του rockwave fastival;"
ηχεί σαν το θόρυβο των ξεχαρβαλωμένων σου παπουτσιών
την ώρα που τα εκσφενδονίζεις σε τοίχους, κρεβάτια και ντουλάπες
μετά από μια μέρα όπου το κάθε πλακάκι πεζοδρομίου στο οποίο πάτησες
σου αφαίρεσε από ένα ευρώ
στο όνομα κάποιων ΔΕΚΟ ή οφειλών.

Γεγονός που, με υποχρεώνει να πιστέψω,
ότι σημασία δεν έχει τόσο το τι λέγεται
όσο από ποιόν λέγεται
αναλογιζόμενη την ίδια φράση
να αποδρά από τα ένοχα χείλη των διαχρονικών 'Παπανδρέου"

Μια ακόμα αυτιστική ανάρτηση

2010-06-24T12:24:00.001+03:00

"Θα σας το κάνει το σπίτι καλοκαιρινό, μην έχετε αυταπάτες. Είναι στη φύση του σκυλιού αυτού, δε μπορείς να δαμάσεις τη ζωηράδα του"
Με αυτές τις φράσεις υποδέχθηκε, προ μηνών, ο πατέρας μου την απόφασή μου να κρατήσω το μικρό πόιντερ που εισέβαλε στο σπίτι και τη ζωή μου με αποφασιστικότητα.
Το δικό του πόιντερ,πριν από κάμποσα χρόνια, επίσης μαζεμένο από το δρόμο, είχε καταστρέψει ήδη τον κήπο και είχε εξαφανίσει σε δευτερόλεπτα τη σύνταξη ενός μήνα. Είχε πηδήξει ο μπαγάσας στην κρεμάστρα, πήρε το παντελόνι του πατέρα μου μέσα στο οποίο βρίσκονταν χαρτονομίσματα διαφόρων χρωμάτων και αποφάσισε να το πάει βόλτα στην παραλία,παίζοντας και εξαφανίζοντας τα χρωματιστά χαρτιά.

Φυσικά και δικαιώθηκε. Ο Προυντόν συνεχίζει απτόητος το καταστροφικό του έργο.Μπαίνοντας σιγά-σιγά στην εφηβεία του, γίνεται περισσότερο ζωηρός από ποτέ. Τα τελευταία του κατορθώματα περιλαμβάνουν:

4 τηλεκοντρόλ , τα οποία τα ξέσκισε σε μικρά κομματάκια. Πλέον κινητά, τηλεκοντρόλ και οτιδήποτε άλλο φέρει κουμπάκια βρίσκονται σε ράφια.
1 φωτιστικό δαπέδου έγινε χαρτοπόλεμος
1 ακόμη ζευγάρι σανδάλια
μια αλκαλική μπαταρία ζουμπήχτηκε όσο ώστε να υποχρεωθεί να απλώσει τα υγρά της στο πάτωμα
1 σερβιέττα
τη συσκευή για τις κολπικές πλύσεις
μερικούς ακόμα δίσκους
4 γλάστρες. Αφού τις άδειασε από το χώμα, αποφάσισε να το απλώσει σε μπαλκόνι και δωμάτιο και την μικρή ελιά την εναπόθεσε ως λάφυρο στο κρεβάτι του μαζί με τη ρίζα.
θρυμμάτισε μια καρτέλα ντεπόν ( έχει πλέον οχυρώσει το ανοσοποιητικό του σύστημα
το τροφοδοτικό από το λάπτοπ μου, ένα ποντίκι, ένα καλώδιο usb και έναν φορτιστή.
ένα μαξιλάρι
έχει μασουλήσει τις σανίδες από ένα κρεβάτι.Ότι εξέχει από ξύλο έχει σμιλευτεί εκ νέου σε μια αφηρημένη αισθητική.

Σήμερα αποφάσισε να με ξυπνήσει ρίχνοντας κάτω και σπάζοντας ένα γυάλινο κηροπήγιο για να τον βρω στο κρεβάτι του να μασουλάει το πορτοφόλι μου. Αγνόησε ό,τι χαρτονόμισμα υπήρχε μέσα και αποφάσισε να ασχοληθεί με δυο κάρτες ανάληψης οι οποίες αποδείχθηκαν πολύ ευάλωτες στα δόντια του.

Η αλήθεια είναι ότι αδυνατώ να του θυμώσω για περισσότερο από 2 λεπτά. Όταν του φωνάζω ο μπαγάσας τραβάει τα αυτιά του πίσω και χαμηλά,γουρλώνει τις ματάρες του και ζητιανεύει χάδια.Το θέαμα είναι αρκετά αστείο ώστε να ξεχάσω θυμό και απογοήτευση.

Μια πρώτη σκέψη ήταν να απευθυνθώ σε εκπαιδευτή σκύλων. Μίλησα μάλιστα με κάποιους από αυτούς, βρέθηκε και κάποιος που κέρδισε την εμπιστοσύνη μου. Ωστόσο, αναβάλλω διαρκώς την εκπαίδευση. Δεν ξέρω αν θα μου ταίριαζε να επέμβω, έστω και με θετικό τρόπο, πάνω στη φύση του σκύλου. Τα πλάσματα που αγαπάμε, τα αγαπάμε για αυτό ακριβώς που είναι, όχι για αυτό στο οποίο θέλουμε να τα μετατρέψουμε. Νομίζω πλέον ότι δε θα μπορούσα να φανταστώ τον Προυντόν ως ένα ήσυχο αρνάκι να υπακούει σε εντολές και να πειθαρχεί στρατιωτικά. Και για να είμαι και δίκαιη,η συμβίωση μαζί του,όσο δύσκολη και να γίνεται ανά στιγμές, είναι άκρως ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική.

Γιατί πέρα από αντάρτης, είναι ένα σκυλί καλόκαρδο, φιλικό και στοργικό. Ακόμα και όταν είχα μαζέψει 2 νεογέννητα γατάκια από τα σκουπίδια και τα φιλοξενούσα στο σπίτι, ο Προυντόν δέχθηκε να μοιράζεται την αγάπη μου και γρήγορα εξοικειώθηκε με την παρουσία τους.Εκείνα ξεθάρρεψαν και άρχισαν να του ζαλίζουν τα αρχίδια , περιφερόμενα διαρκώς γύρω από τα πόδια του. Και εκείνος, σήκωνε τα ποδαράκια του από φόβο μην τα πατήσει.

Ο Προυντόν θα δεχθεί ακόμα και να του πάρεις το φαγητό από το στόμα χωρίς να επιτεθεί, να διαμαρτυρηθεί ή να δαγκώσει.
Εξακολουθεί να φοβάται τη μπανιέρα και το τρεχούμενο νερό, αλλά όσο και να το σιχαίνεται, δεν επιτίθεται ποτέ. Δυο άνθρωποι και πάλι δύσκολα τον κουμαντάρουμε. Εκείνος ,από το φόβο, χώνει το κεφάλι του στην αγκαλιά μου και αναστενάζει όσο ο σύντροφός μου τον σαπουνίζει. Μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία , το μπάνιο έχει γίνει σαν το κέντρο της Αθήνας στην πρώτη φθινοπωρινή βροχή.

Στο σπίτι δεν υπάρχει καμία δραστηριότητα στην οποία να μην επιχειρήσει να εμπλακεί.Διαρκώς πίσω από τα πόδια μου, περίεργος να δει τα πάντα, να χώνει τα μούτρα του κάτω από τη φούστα μου ή να την τραβάει.Και όσο και αν φοβάται το μπάνιο, όταν μπαίνω εγώ για ντους, κάθεται δίπλα στο πατάκι και μου γλείφει το νερό από την πλάτη και τα χέρια.

Τελευταία έχει γίνει ιδιαίτερα κουτοπόνηρος. Τις νύχτες, όταν δεν έρχεται στο δωμάτιο να κοιμηθεί, πετάει όλα τα μαξιλάρια από τον καναπέ και θρονιάζεται πάνω του προνοώντας να έχει εξαφανιστεί το πρωί που θα σηκωθώ για τον καφέ. Τον προδίδουν όμως το χαζάδι οι δεκάδες άσπρες τρίχες που αφήνει. Στο κρεβάτι μας δεν κοιμάται αλλά και εκεί λειτουργεί πονηρά. Μόλις φύγει ο σύντροφός μου, στέκεται στην πόρτα μέχρι να βεβαιωθεί ότι έχει πλέον κλείσει και την εξώπορτα και αφού πειστεί, τρέχει και βουτάει στο κρεβάτι δίπλα μου. Και ο άτιμος δεν ξαπλώνει από την άλλη πλευρά, αλλά μπλέκει το κεφάλι του στο λαιμό μου σίγουρος ότι νυστάζω πολύ για να τον διώξω.

Η κοινωνικότητά του έχει βαρέσει κόκκινο. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην πλησιάσει, να μη χώσει τα μούτρα του στα χέρια του. Σε όλους μας τους φίλους πηδάει πάνω τους και τους αγκαλιάζει. Τους αγνώστους προσπαθεί να τους μάθει μυρίζοντάς τους. Όταν βγαίνουμε για καφέ, πλησιάζει όλα τα τραπέζια και χαριεντίζεται με όλους.Αρκεί να ξέρει ότι βρισκόμαστε εκεί κοντά. Θυμάμαι τη μέρα που πήγαμε για σέρβις στο αυτοκίνητο και ο μηχανικός πήρε το αμάξι για βόλτα με εκείνον μέσα, χάλασε τον κόσμο μέχρι να δει ότι δεν έχουμε φύγει.

Τις προάλλες ο Προυντόν βγήκε στη γειτονιά για τη βόλτα του. Εγώ έμεινα στο μπαλκόνι να πίνω τον καφέ μου και να τον επιβλέπω. Στο διπλανό γήπεδο μια παρέα έπαιζε κρίκετ. Φυσικά ο αλήτης χώθηκε και τους διέλυσε το παιχνίδι. Κυνήγησε και πήρε το μπαλάκι,έτρεχε στα πόδια τους μέχρι που κατάλαβε ότι το παιχνίδι έχει κανόνες, ξενέρωσε και γύρισε σπίτι.

Το αυτοκίνητο εξακολουθεί να το απεχθάνεται. Από το φόβο του μια μέρα πήδηξε στην αγκαλιά μου καθώς οδηγούσα. Έκτοτε μένει δεμένος και ζωντανός.Και αυτός και εγώ.
Το ίδιο με το αυτοκίνητο μισεί να μένει μόνος. Και κυρίως τις νύχτες. Από τη χαρά του,όταν επιστρέφω είναι ικανός να με ρίξει κάτω ή να μείνει για λεπτά στην αγκαλιά μου ψευτοκλαίγοντας.

Το μόνο που πραγματικά με προβληματίζει είναι το κεφάλαιο διακοπές. Γιατί μπορεί εγώ και οι φίλοι μου να βρίσκουμε χαριτωμένες τις σκανταλιές του, δε μπορώ όμως να είμαι σίγουρη ότι θα συμμεριστούν την άποψή μας οι γύρω παραθεριστές. Την πρώτη του φορά στη θάλασσα έτρεχε σαν τρελός για ένα χιλιόμετρο, βούτηξε μέσα για να παίξει με ένα παιδάκι που κολυμπούσε, εκείνο τρόμαξε, ευτυχώς δεν πνίγηκε και ο Προυντόν δε μαζευόταν με τίποτα. Την επόμενη φορά που είδε θάλασσα ήταν νύχτα και ο ίδιος στο μακρύ λουρί του. Αφού έγλειψε τα πόδια όσων βρίσκονταν ξαπλωμένοι εκείνη την ώρα στην άμμο και χώθηκε σε όλες τις παρέες, βούτηξε, πλατσούρισε και έσκαψε με ζήλο τη μισή παραλία μέχρι να βρει νερό. Εγώ έμεινα να κρατάω το λουρί και να καπνίζω και να πίνω με μισό χέρι.

Λένε ότι τα σκυλιά διαμορφώνουν χαρακτήρα ίδιο με αυτό των "ιδιοκτητών" τους,οπότε και έχω προετοιμαστεί για κάθε είδους μούρλια και αλητεία. Κοινώς την έχω πατήσει.
Τελευταία έχει αναπτύξει μια εντελώς αυτιστική συμπεριφορά σε ότι αφορά το φαγητό. Αρνείται να φάει το δικό του φαγητό από το πιάτο του και επιμένει να φάει ό,τι και εγώ. Κάθεται δίπλα μου στο τραπέζι με το πρόσωπο πάνω στο πόδι μου και με κοιτάει σπαρακτικά. Και τον αγνοώ όσο μπορώ αλλά εκείνος είναι τόσο πεισματάρης που είναι ικανός να μείνει νηστικός όλη την ημέρα, προκειμένου να φάει κάτι πικάντικο. Όταν δε κάθομαι στο γυάλινο τραπέζι, αυτός κάθεται ακριβώς από κάτω, κοιτάζει τα φαγητά και γλείφει το γυαλί από την κάτω πλευρά όπως τα βλέπει.:D
Έτσι, έχω καταφύγει σε διάφορα καραγκιοζιλίκια προκειμένου να φάει και να μην εξαϋλωθεί. Εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι θέλει να τρώω ότι και εγώ, σκύβω στο πιάτο του, παίρνω λίγο από το φαγητό του και προφασίζομαι ότι το τρώω. Συνήθως τσιμπάει το χαζό και τρώει. Άλλες φορές τον ταϊζω στο στόμα. Τελευταία ανακάλυψα ότι θέλει να κυνηγήσει το φαγητό του. Και εκεί που οι κροκέτες μπορεί να μένουν στο πιατάκι άθικτες για ώρες, του τις πετάω σε όλο το σπίτι, σε πατώματα, γωνίες και σκαλιά και εκείνος τρέχει πίσω τους για να τις φάει.

Προς τι αυτή η ακατάσχετη φλυαρία θα μου πείτε; Σκεφτόμουν ότι δεν υπάρχει καμία επαρκής δικαιολογία για να στερήσεις από ένα τετράποδο ένα σπίτι.

" Το σπίτι μου είναι πολύ μικρό, θα δυστυχήσει το σκυλί μέσα στο διαμερισματάκι"
( Ο Προυντόν, που είναι εκ φύσεως σκυλί υπερδραστήριο, καταφέρνει και ζει κατά διαστήματα ακόμα και σε γκαρσονιέρα. Και να είναι χαρούμενος μέσα στα λίγα τετραγωνικά μιας πνιγηρής τσιμεντούπολης )
" Θα το ήθελα αλλά θα γεμίζει το σπίτι τρίχες"
( Τα σπίτια μας τα διαλέξαμε για να ζούμε και όχι για να τα βλέπουμε σα φωτογραφίες από περιοδικά διακόσμησης )
"Εργάζομαι και θα μένει μόνο του"
( Αν και πλέον το ρήμα "εργάζομαι" τείνει να γίνει ρετρό έννοια, το σκυλί μπορεί να αυτοαπασχοληθεί για μερικές ώρες )
"Θα κάνει ζημιές στο σπίτι"
( Αν ψήφισες στις εκλογές, είναι γελοία ως δικαιολογία, δε νομίζεις;

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες ώρες από την τελευταία φορά που μάλωσα τον Προυντόν και αυτός, κουνάει την ουρά του στα πόδια μου περιμένοντας υπομονετικά να τελειώσω, πείθοντάς με τελικά ότι θέλω να παραμείνει αυτός ακριβώς που είναι. Αν ήθελα ρομπότ, θα απευθυνόμουν στους Κινέζους που το κατέχουν.
Ας ζήσει όπως γουστάρει ο ίδιος. Άλλωστε, μου δίνει περισσότερα από όσα έχει λάβει.

Υ.Γ
Τους τελευταίους μήνες προσπαθεί μετά μανίας να ανακαλύψει το μυστήριο που κρύβει το καζανάκι. Έχει χώσει τη μούρη του σε κάθε πλευρά προσπαθώντας να ανακαλύψει από που προέρχεται το νερό.

Αποκοπή εμπρόσθιων λοβών δια της χειρουργικής

2010-06-17T11:33:00.004+03:00

Νοσταλγείς τις εποχές που θα κάλυπτες το κορμί σου με χιτώνιο δεμένο με περίτεχνη πόρπη όταν διαβάζεις με τα πολύπαθα μάτια σου τo έφηβο ευφύημα:

"Στην Αρχαία Ρώμη, αμέσως μετά τις μεγάλες κατακτήσεις, η απομάκρυνση από τις προγονικές αρετές και η έκλυση των ηθών οδήγησε σε εκμαυλισμό της κοινωνίας. Συγκεκριμένα, η τάξη των συγκλητικών εκμεταλλευόταν το λαό με σκοπό την αύξηση της πολιτικής της δύναμης και εξαγόραζε τις συνειδήσεις των φτωχών όπως ακριβώς οι μεγάλοι στρατηγοί ξεγελούσαν τους στρατιώτες κάνοντας λόγο για το μεγαλείο της Ρώμης ενώ οι τελευταίοι, που πολέμησαν με αυταπάρνηση για τα ιδανικά της οικογένειας και της πατρίδας τριγυρνούσαν ανέστιοι και άσιτοι υπηρετώντας εν αγνοία τους τα συμφέροντα των ισχυρών. Με λίγα λόγια επικρατούσε το επικίνδυνο αυτό κοινωνικό φαινόμενο που σήμερα ονομάζουμε Αναρχία."

Βαμβάκι και Ιώδιο

2010-06-07T22:25:00.001+03:00

Το μόνο δώρο που μπορεί να σου κάνει πραγματικά από καρδιάς το αφεντικό σου για το γάμο σου είναι η ανακοίνωση της απόλυσής σου.

Κάθε αφεντικό που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να έχει στο ενεργητικό του τουλάχιστον διψήφιο αριθμό απολύσεων ετησίως.

Η θλιβερότερη ανάμνηση δεν είναι η ίδια η ανακοίνωση όσο η θύμιση της παράλογης ανακούφισης που αισθάνθηκες όταν ο προηγούμενος συνεντευξιαζόμενος της κρίσης, βγήκε από τη μεγάλη πόρτα με σκυμμένο το κεφάλι. Θύμιση που σα βδέλλα σου ρούφηξε το τελευταίο σου αίμα, για να μην το παραδώσεις σε εκείνον.

Τα αφεντικά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο μόνος τρόπος να μην αφανιστούν είναι η μεθόδευση ενός εμφυλίου πολέμου μεταξύ εργαζομένων, ανέργων και πρώην εργαζομένων.

Βαμβάκι, γάζα και ιώδιο για κάθε σας ευρώ γΑμΙόλΗδεΣ.

( ΕΜΙΛΥ ΖΑΣΙΡ )

Κανονικότητα

2010-06-02T15:27:00.003+03:00

Κανόνας 1ος

Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

Κανόνας 2ος

Το δίκαιο του ισχυρού.

Κανόνας 3ος

Αντάμα πάμε, Δέσποτα, και πάμε όπου ορίζεις.

Κανόνας 4ος

Όποιος κλαίει για τα βάσανα όλου του κόσμου, θα χάσει στο τέλος τα μάτια του (Τουρκική Παροιμία)

Κανόνας 5ος
Ο χρόνος είναι χρήμα.

Κανόνας 6ος

Η σιωπή είναι χρυσός.

Κανόνας 7ος

Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος, ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται.

Κανόνας 8ος

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι η "τέταρτη εξουσία".

Πάψε να αποτελείς τον κανόνα στην εξαίρεση.

Δε μπορείς να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς, αν δεν είσαι διατεθειμένος να χάσεις την θέα της ακτής.

Επιμορφωτικό υλικό με 5,5% Φ.Π.Α

Ένα μη γραμμικό δυναμικό σύστημα μπορεί, σε γενικές γραμμές, να παρουσιάζει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω συμπεριφορές:

να καταλήγει σε ηρεμία (ακινησία)
να επεκτείνεται συνεχώς (μόνο για μη φραγμένα συστήματα) - η συμπεριφορά αυτή περιγράφεται μερικές φορές ως "έκρηξη"
να εκτελεί περιοδική κίνηση
να εκτελεί ημιπεριοδική κίνηση
να εκτελεί χαοτική κίνηση

( Θεωρία του Χάους )

Κάθε σώμα, που βρίσκεται μέσα σε ένα αδρανειακό σύστημα διατηρεί την κατάσταση ηρεμίας, ή ευθύγραμμης και ομαλής κίνησής του, εφόσον καμία εξωτερική δύναμη δεν επιδρά για τη μεταβολή της.

( Νεύτων - Νόμος της Αδράνειας- Πρώτος Νόμος )

Σήμερα νομίζω ότι ...

2010-05-27T16:17:00.000+03:00

....το δίκαιο είναι οι εργατοώρες μας να αφαιρεθούν από τη βιολογική μας ηλικία.

Α-πΕτώ.

( Dave Bloomfield - Working - Class Millionaire )

Εξομολόγηση με την ουρά στα σκέλια

2010-05-22T01:33:00.000+03:00

Να σας συστηθώ. Είμαι ο Προυντόν, αυτός που η δίποδη συντρόφισσά μου φρόντισε να κάνει βούκινο εδώ. Όχι, δεν την έφαγα την Ερωτευμένη Σχιζοφρενή ( είναι σκληρή και δε μασιέται ), απλά αποφάσισα να διακόψω για λίγο το ξήλωμα του σπιτιού και να μιλήσω ο ίδιος για την αφεντιά μου μποϋκοτάροντας το μονοπώλιο στο λόγο που είχε η ίδια καρπωθεί.

Τις τελευταίες μέρες είμαι πολύ κακόκεφος. Τέσσερις αδέσποτοι φίλοι μου, σύντροφοί μου στη ζωή στο δρόμο, χάθηκαν από τη γειτονιά.Και δε θα ξαναγυρίσουν. Κάποιο δίποδο κτήνος αποφάσισε ότι δεν είχαν περαιτέρω δικαίωμα στη ριψοκίνδυνη ζωή τους. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες δίποδοι βρίσκονταν στο δρόμο, μαχόμενοι ενάντια στους πραγματικούς εχθρούς τους, εκείνος βάφτισε απειλή 16 πόδια. Μαγείρεψε με μεράκι ένα γενναιόδωρο γεύμα, το έπνιξε στο δηλητήριο και το άφησε σε μια γωνιά. Ύστερα γύρισε σπίτι και με τα ίδια χέρια ίσως αγκάλιασε το παιδί του.

Κάποιοι θα σκεφθείτε ότι είμαι κωλόφαρδος που τη στιγμή που 4 σκυλάκια ψυχορραγούσαν λίγα μέτρα πιο μακριά, εγώ μασουλούσα το παιχνίδι μου στον καναπέ. Αρνούμαι , ωστόσο, να χαρακτηρίσω κωλοφαρδία το δικαίωμά μου να υπάρχω, να έχω πρόσβαση σε τροφή και νερό, να κοιμάμαι χωρίς να μαστιγώνομαι από βροχές και χιόνια, να ξεκουράζομαι χωρίς να πρέπει να έχω πάντα το ένα μάτι ανοιχτό, να αγαπώ και να αγαπιέμαι.

Ήμουν ένα από αυτά τα ζωάκια που βλέπετε στις βόλτες σας και αναφωνείτε "μα τι χαριτωμένο". Ένα από αυτά που σας ακολουθεί, που σας κουνάει ουρά, που θα μπει μπροστά όταν απειλείστε.

Εσείς, θα μπείτε μπροστά όταν απειλούμαι "εγώ";

( στις φωτογραφίες με βλέπετε να κοιμάμαι αγκαλιά με τις "κωλόφαρδες" φιλενάδες μου )

Και αν εκθέτω έτσι την προσωπική μου ζωή, είναι γιατί θέλω να τις συγκρίνετε με αυτές:

( μοιάζει απίστευτα στη φίλη μου τη Μαύρα, που ευτυχώς ακόμα τρέχει)

Οι φωτογραφίες πάρθηκαν από
http://adespotathriasio.blogspot.com/2009/08/blog-post_06.html ,
στην πρώτη σχετική με "σκυλί με φόλα" σελίδα που μου άνοιξε η google.

Κάθε "εγώ" και κάθε "εσύ"

2010-05-19T21:58:00.000+03:00

Cause there's nothing else to do

every me and every you

Εμβόλιμες σκέψεις σε τέσσερις ώρες ολοκληρωτικής απραξίας

2010-05-15T00:41:00.001+03:00

Τα όνειρα εκδικούνται πάνω σε ένα πράσινο θρανίο με κουτσά πόδια φτύνοντας απελπισία στη μήτρα του 20φυλλου γκρι τετραδίου.

Κάθε μελλοντική θέση ανεργίας θα απομυζά τις μνήμες μιας 18ωρης πανελλαδικής εξέτασης.

O όρος "εκπαιδευτική μεταρρύθμιση" αν δεν ήταν συνώνυμο της ταφόπλακας θα ήταν ξεκαρδιστικό αστείο.

Ερωτηματικά από το υπαρξιακό μεταίχμιο του κόσμου

2010-05-13T17:31:00.001+03:00

Ή τωρα στους δρόμους

ή για πάντα στο δρόμο.

Ή ανηλεής πόλεμος

ή νέα , εκλεπτυσμένη

κατοχή.

Ή ζήσε όπως θες

ή πέθανε όπως σε προστάζουν.

Τα χέρια μας

τα μόνα όπλα

Και θα τα παραδώσουμε μονάχα αν μας τα κόψετε.
Αν προλάβετε.

Η Βάρκιζα μας έχει ήδη τελειώσει.

Προφητεία

2010-05-02T22:29:00.001+03:00

Η σήραγγα σκοτεινή και υγρή
συνωμοτικά φιλόξενη στα σερνόμενα εκρηκτικά
ένα εκκωφαντικό μπαμ λίγο πριν
το λυτρωτικό ορυμαγδό

1200 άκρα σε διασπορά.

Ο υπόνομος μύρισε υπέροχα.

Ολική Εκταμίευση

2010-05-01T00:47:00.005+03:00

( Penny Slinger - "I Hear What you Say" )

Ένα αβίαστο χαμόγελο
θαρραλέο μεσ' τη δειλή ακμή του
κόκκινο κρασί
ανέμελα αστεία
εφηβικοί χοροί
ένα αυθόρμητο δάκρυ
κάποιο χτύπημα στην πλάτη
ξενύχτι στο ιδρωμένο προσκέφαλο που φλέγεται
ένα εκούσιο "ευχαριστώ"
ένα "μείνε"
και ένα αποφασιστικό "μη φοβάσαι"

Νύχτες θριαμβεύουν
πάνω σε φθίνουσες μάσκες
σε ρόλους σε αποσύνθεση
και μόνη κληρονομιά
ένα υποκοριστικό,
ένα παρανόμι.

Το κλείσιμο ματιού
σε αυτούς που ψηλάφισαν την ουτοπία
από εκείνους που θα τη σφιχταγκαλιάσουν.

Στην πλήρη αταξία σφυρηλατείται η υπευθυνότητα.

Και τώρα κάντε πλιάτσικο. Στις μισοξηλωμένες ραφές της τσέπης μου.
Βιάστε όση ύλη θέλετε.
Το ταμείο μου στέκει αντίκρυ και σας χλευάζει.
Ταμείο προσωπικό
νόμισμα αδύνατο να υποτιμηθεί
όσα τεχνάσματα και αν επιστρατεύσει το ηττημένο σας μυαλό.

Πλούσιο βυθίζεται στην άυλη υπόστασή του.

Παλιμπαιδισμός

Πόση αφέλεια χωράει σε ένα υπουργικό κεφάλι;

2010-04-22T11:07:00.001+03:00

τρομοκράτες με μαύρα κράνη
τρομοκράτες με τρικάκια
τρομοκράτες με σαμπουάν
τρομοκράτες με γκρίζους κροτάφους
τρομοκράτες με τηλεκάρτες

γιάφκες με πασχαλιάτικα δυναμιτάκια
γιάφκες με όργανα γυμναστικής
γιάφκες με δίσκους σκληρούς

Πώς τολμάς και τρομοκρατείς το τρομοκράτος, Άνθρωπε;

Επιτέλους, εξολοθρεύτηκαν οι ενοχλητικές μύγες που κάθονταν πάνω στη μύτη της Εξουσίας.
Το καλοκαίρι ήρθε απροόπτως νωρίτερα.
Στα σπίτια μας οι πόρτες είναι πλέον ορθάνοιχτα φιλόξενες.
Ο Μπομπ παντρεύτηκε τον Πάτρικ με τις ευλογίες του Άνθιμου.
Ο παγκόσμιος αφοπλισμός είναι γεγονός.
Ο Μητσοτάκης πέθανε.
Οι τράπεζες έγιναν αυτοδιαχειριζόμενα στέκια διάχυσης πολιτισμού.
Το δημοσιονομικό έλλειμμα έκανε φτερά.
Η ταξική αδικία αποτελεί ένα κακόγουστο ιστορικό κατάλοιπο.
Οι χωρισμένοι ξανάσμιξαν.
Οι ασθενείς θεραπεύτηκαν.
Οι μετανάστες του διπλανού υπογείου μετακόμισαν στο ρετιρέ.
Η Κηφισίας τα πρωινά διασχίζεται σε πέντε λεπτά.
Το τσιγάρο μου μυρίζει άγριο τριαντάφυλλο.
Τα μαλλιά μου στρώνουν χωρίς το σπαστικό πιστολάκι.
Η σεξουαλική μου ζωή διάγει τις πλέον άγριές της μέρες.
Ο Προυντόν έκοψε μαχαίρι τις ζημιές και κάθεται σαν πρόβατο μπροστά στην τιβί, υποκλινόμενος στα ρεπορτάζ του mega για τη μεγαλειώδη σύλληψη. Προχθές τον έπιασα να μονολογεί "επιτέλους τέρμα η σκυλίσια ζωή, θα ζήσω και εγώ σαν άνθρωπος"

Η τόση τελειότητα κατάθλιψη μου φέρνει.

Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας.

Η Λερναία ύδρα ήταν ένα τέρας με εννιά κεφάλια που ζούσε στους βάλτους μιας παραθαλάσσιας περιοχής κοντά στο ’ργος, της Λέρνας, απ' όπου πήρε και το όνομά της.
Το τέρας τρομοκρατούσε όλη την περιοχή, κατέστρεφε τις καλλιέργειες και προτιμούσε για φαγητό τα πρόβατα. Ο Ηρακλής έπρεπε να την αντιμετωπίσει. Πήρε για βοηθό του τον αγαπημένο του ανιψιό Ιόλαο και κίνησε για τη Λέρνα.
Γρήγορα διαπίστωσε ότι η αποστολή του δε θα ήταν καθόλου εύκολη. Μόλις έκοβε ένα κεφάλι της ύδρας στη θέση του φύτρωναν δύο.

I wanna be your dog

2010-04-11T19:52:00.003+03:00

Ο κύριος της φωτογραφίας είναι ο υπαίτιος της απουσίας μου.

Είναι ο Προυντόν και μετράει σχεδόν 9 μήνες ζωής.
Τον Προυντόν δεν τον βρήκα στο δρόμο, όπως άλλα ατυχή ζωάκια. Με βρήκε εκείνος. Για την ακρίβεια, βρήκε την πόρτα του σπιτιού ανοιχτή και χωρίς να τον πάρω μυρωδιά έκανε περήφανη κατάληψη στον καναπέ. Μόλις τον αντίκρυσα να μου κουνάει ουρά χωμένος μέσα στα μαξιλάρια συνειδητοποίησα ότι αυτός ο αντάρτης θα γινόταν το νέο μου συντροφάκι.

Ο Προυντόν είναι υπερκινητικό , δραστήριο και πολύ χαδιάρικο σκυλί. Σιχαίνεται το αυτοκίνητο, αποστρέφεται τα αστικά κέντρα και τα τσιμέντα και λατρεύει να κυλιέται στους αγρούς και τα χώματα.Οι βόλτες του είναι μαραθώνιες, και δε λερώνει στο σπίτι σχεδόν ποτέ.

Ο Προυντόν κατά πάσα πιθανότητα είχε εγκαταλειφθεί από κάποιο πρώην δίποδο σύντροφό του, ίσως κάποιον κυνηγό. Τον πιάνω να φερμάρει περιστέρια και να μένει ακίνητος περιμένοντας να δει τι θα κάνω.

Την πρώτη μέρα που ο Προυντόν αναγκάστηκε να μείνει 5-6 ώρες μόνος του στο σπίτι, , έκανε την πρώτη του ανταρσία. Βιώνοντας έντονο άγχος αποχωρισμού, φοβούμενος ότι θα εγκαταλειφθεί για δεύτερη φορά, μετέτρεψε το σπίτι σε πεδίο διοχέτευσης του άγχους του.Επιστρέφοντας από τη δουλειά, το θέαμα που αντίκρυσα ήταν για γέλια και για κλάματα.

Ενώ στο σαλόνι, που βρίσκεται το κρεβάτι του και περνά τις περισσότερες ώρες τις ημέρας βρίσκονταν κάποια ρούχα, εκείνος ανέβηκε στο δωμάτιό μου,πήρε όσα ρούχα βρήκε εκτεθειμένα,τα έστρωσε με τάξη στο πάτωμα και ξάπλωνε πάνω τους. Λίγο πιο δίπλα, είχε σύρει την κουβέρτα του την οποία ο μπαγάσας βρήκε κατορθώνοντας να ανοίξει την πόρτα της αποθήκης. Από εκεί πήρε ένα σακουλάκι μπισκοτάκια για σκύλους, έφαγε του σκασμού και μόλις προφανώς έγινε τούμπανο τα σκόρπισε τριγύρω. Βρήκε τρία ζευγάρια παντόφλες και σαγιονάρες,τα παρέταξε στο σαλόνι, αφού φυσικά τα δοκίμασε όλα. Βρήκε τις μπότες μου, τις κατέβασε από το ραφι αλλά για καλή μου τύχη δεν τον ερέθισαν και τις άφησε διπλα στο έπιπλο.Καταβρόχθισε μισή σακούλα σοκολατάκια για σκύλους, μασούλησε τη θήκη του-ευτυχώς-ηλεκτρονικού θερμόμετρου, το ιδιο το θερμόμετρο κατάφερε να το λυγίσει, θρυμμάτισε τα καρβουνάκια-προσανάμματα για το τζάκι γεμίζοντας με μικροσκοπικά άσπρα κομματάκια το σαλόνι, ανέβηκε στο τραπέζι της τραπεζαρίας, βρήκε κάποιες αρωματικές-διακοσμητικές μπάλες από σκοινί και της μασούλησε μέχρι που της μετέτρεψε σε μια μάζα από το πρωτογενές υλικό τους. Και όλο το αντάρτικο χωρίς να σπάσει κάτι από τα δεκάδες γυάλινα κηροπήγια και βάζα που στέκονταν στο τραπέζι.

Τη δεύτερη μέρα πρωινής απουσίας μου ο Προυντόν "έφαγε" μια από τις καρέκλες στην τραπεζαρία. Τράβηξε το δερματινοειδές της κάλυμμα , το ξέσκισε και κομμάτιασε το εσωτερικό αφρολέξ σκορπίζοντάς το παντού.

Την τρίτη μέρα ξέσκισε το δερμάτινο πουφ πάνω στο οποίο κοιμόταν κάποιες φορές.

Ε, πλέον συνειδητοποίησα ότι σε λίγες μέρες θα είχε κατεβάσει ακόμα και τους τοίχους και έτσι την επόμενη μέρα αποφάσισα να τον αφήσω στον κήπο.Μια ώρα πριν γυρίσω κατάφερε και πήδηξε έξω και τον βρήκα να με περιμένει στην είσοδο του κήπου. Την επόμενη μέρα το ξανασκάει και τον βρίσκω βουτηγμένο στη λάσπη να αναδύει μια αβάσταχτη μυρωδιά ψαρίλας αφού μάλλον βούτηξε σε κάδο σκουπιδιών. Έτσι έληξε άδοξα και η απόπειρα παραμονής του στον αύλιο χώρο.

Τώρα ο Προυντόν περιορίζεται σε ένα μικρό δωμάτιο από το οποίο έχω αφαιρέσει ρούχα και μικρά αντικείμενα που του γαργαλάνε τα δόντια με την μπαλκονόπορτα ανοιχτή. Τα έπιπλα τα έχω σώσει προς το παρόν δοκιμάζοντας διάφορες πουστιές. Αρχικά έριξα πιπέρι τριγύρω αλλά ο αντάρτης το έγλειψε και δεν κατάλαβε και τίποτα. Με δοκιμή και πλάνη, συνειδητοποίησα ότι το μόνο που δεν τρώει είναι το ξύδι. Έτσι τα ξεσκονίζω με πανάκι βουτηγμένο σε ξύδι και ούτε να τα φτύσει δε θέλει.
Το δε άγχος του αποχωρισμού το έχουμε πλέον μετριάσει, με πολύ κόπο από μέρους μου. Πέρασα μέρες ολόκληρες επαναλαμβάνοντας τις ίδιες κινήσεις. Βγαίνω από την πόρτα χωρίς να του δίνω σημασία, μένω έξω μερικά λεπτά και ξαναμπαίνω αγνοώντας τον. Σταδιακά αύξησα το χρόνο παραμονής έξω από την πόρτα. Μάλλον δούλεψε γιατί πλέον με βλέπει να βγαίνω και απλά με κοιτάει με απορία χωρίς να πηδάει σπαρακτικά πάνω μου.Την τελευταία φορά που έμεινε μόνος του και δη σε άγνωστο περιβάλλον τη νύχτα, μας εξέπληξε όλους αφού επιστρέφοντας τον βρήκαμε να κοιμάται στον καναπέ.Ούτε καν να περιμένει εναγωνίως στην πόρτα.

Φυσικά και δε σταμάτησε να μασουλάει μικροαντικείμενα. Με έναν πρόχειρο απολογισμό έχει μασουλήσει πλαστικές σαγιονάρες, μανταλάκια, τηλεκοντρόλ, πακέτα τσιγάρων μαζί με τα τσιγάρα, έναν δίσκο του Billy Idol ( μάσησε τη μεμβράνη, μετά λίγο-λίγο το εξώφυλλο και τον πρόλαβα πριν κάνει ντου στο βινύλιο ), μάδησε ένα εσώρουχο μου, έχει φάει κοχύλια, καλώδια μέχρι που απαλλοτρίωσε και κάτι πατάτες από την ψησταριά τις οποίες αποφάσισε να φάει μαζί με το αλουμινόχαρτο, έχει τραβήξει τούφες από χαλιά, έχει "φάει" 2 διαγωνίσματα.

"Είσαι τρελή;Δεν τον πέταξες ακόμα έξω;" ήταν τα λόγια μιας γειτόνισσας μόλις είδε την κομματιασμένη καρέκλα.

Δεν ξέρω αν είμαι τρελή. Ίσως και να είμαι. Ξέρω όμως ότι μπορώ να ζήσω και με μια καρέκλα λιγότερη, με παντόφλες φαγωμένες, με ρούχα μασουλημένα. Όμως, δε μπορώ να ζήσω χωρίς τον Προυντόν να χώνει τη μούρη του κάτω από την κουβέρτα και να με γλείφει για καλημέρα το πρωί, χωρίς τον Προυντόν να πηδάει πάνω μου μόλις επιστρέφω, να κλείνει στο λαιμό μου τα πόδια του και να τρίβεται σαν τρελό, χωρίς την ουρά να εξερευνεί ζωηρά όλο το σπίτι, χωρίς τα παιχνίδια του που τα φέρνει στα πόδια μου προκαλώντας με, χωρίς την παρέα του που είναι πάντα στα πόδια μου όταν ντύνομαι, όταν διορθώνω, όταν βάζω πλυντήριο, χωρίς τη χαζόφατσά του να παίζει με τη σφουγγαρίστρα όταν καθαρίζω.Και ξεχνώ και κούραση και εκνευρισμό όταν κάθεται υπομονετικά στο χαλί της κουζίνας όσο μαγειρεύω προσπαθώντας να δει τι κάνω, όταν γυρίζει την κοιλιά του για χάδια, όταν χώνεται στα χέρια μου. Και μου επιστρέφει κάθε προσπάθεια πίσω όπως τότε που αρρώστησα και ευρισκόμενη σε οικτρούς πόνους αδυνατούσα να τον βγάλω βόλτα. Και ο Προυντόν δε διαμαρτυρήθηκε λεπτό, Απλά ήρθε και κάθισε δίπλα μου, έβαλε η μουσούδα του εκεί που πονούσα να με ζεσταίνει και έτσι με πήρε ο ύπνος. Και ξυπνώντας, μια ώρα μετά, τον βρήκα ασάλευτο στην ίδια στάση.

Ο Προυντόν και εγώ είμαστε ακόμα στη διαδικασία να μάθουμε ο ένας τη γλώσσα του άλλου. Εκείνος έμαθε το "μη" το "κάτω" το "ασ'το" όταν πάει να μαζέψει κάτι από το δρόμο, έμαθε να κάθεται στα πόδια του όταν θέλει να πάρει λιχουδιά, έμαθε να μην ορμάει στο φαγητό του όσο το ετοιμάζω παρά μόνο αν του πω "έλα", έμαθε να υπομένει το μπάνιο, την καθημερινή διαδικασία καθαρισμού του ακόμα και τη διαδρομή μέσα στο αυτοκίνητο που τόσο τον τρομάζει. Εγώ έμαθα πότε θέλει βόλτα, πότε παιχνίδι και πότε επείγεται να βγει για την ανάγκη του. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας μέχρι να μάθει να μην τραβάει τα πασαλάκια από τις σκηνές στις διακοπές:D:D

Αυτός είναι ο υπεύθυνος λοιπόν που τόσες μέρες δε σας είπα έστω μια καλημέρα. Έρχεται η νύχτα που πλέον γαληνεύει το σπίτι και εγώ μετά από δίωρες και τρίωρες βόλτες, τρέξιμο και περπάτημα είμαι πια ρετάλι. Αλλά οκ, θα κάνω κορμάρα:P

Μπορεί μελλοντικά να τον τρακάρετε σε κάποια πορεία. Γυρίζει αμέσως στο Προυντόν και ευτυχώς δεν προέκυψε κροτοφοβικός.:)

Ο Προυντόν ανήκει στο 30% των σκυλιών που εγκαταλείφθηκαν στο δρόμο από τον "ιδιοκτήτη" τους.
Το 20% που βρίσκεται στο δρόμο έχει χαθεί.
Το υπόλοιπο 50% γεννήθηκε στο δρόμο, δηλαδή γεννήθηκε από σκυλιά που ούτε εγκαταλείφθηκαν είτε χάθηκαν.
Το προσδόκιμο ζωής ενός αδέσποτου ζώου είναι μόλις 2 χρόνια. 2 χρόνια αγωνίας, πείνας, κακουχίας, φόβου, ενδεχόμενων επιθέσεων, με πιθανή κατάληξη το μαρτυρικό θάνατο κάτω από μια ρόδα ή με το δηλητηριασμένο πολυπόθητο μεζέ στο στόμα.

Αν σήμερα έβλεπα το "αφεντικό" του, όσο ευγνώμων και αν είμαι για αυτό το υπέροχο δώρο που μου έκανε εν αγνοία του, θα τον ξάπλωνα κάτω. Γιατί αν πέταξε τον Προυντόν, πιθανότατα θα έχει πετάξει κάπου εκεί έξω πολλούς ακόμα Προυντόν που γυρίζουν αποστεωμένοι, φοβισμένοι και πεινασμένοι αναζητώντας ένα σπίτι και έναν σύντροφο αληθινό.

( Ο Προυντόν χωμένος στην εταζέρα του αυτοκινήτου, με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο βλέμμα, στο πρώτο του ταξίδι )

( Και όμως, κοιμάται. Σε αυτή την τόσο βολική στάση )

Αυτή η ανάρτηση έχει ακραίο ναρκισσιστικό υπόβαθρο. Αλλά έχω το άλλοθι ενός ερωτευμένου

Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που ξυπνάω πρωί ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Ο Προυντόν. Λάτρης της ελευθερίας του, σύντροφος πιστός, μικρός επαναστάτης και "αναρχοάπλυτος" όπως θα έλεγαν οι άσπονδοι ή μάλλον ασπόνδυλοι εχθροί μου αν τον έβλεπαν μετά από μια τυπική βόλτα.

Σας φιλώ.

Ανάρτηση Απελπισίας

2010-03-14T15:26:00.000+02:00

Ο σκυλάκος της φωτογραφίας βρέθηκε βρεγμένος, τρομαγμένος και καταλασπωμένος κάτω από παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Ανασύρθηκε από εκεί με μεγάλη δυσκολία λόγω φόβου με τη βοήθεια του σκύλου μου που τον εντόπισε.Δεν πρέπει να είναι παραπάνω από λίγων ημερών. Προς το παρόν φιλοξενείται στο σπίτι μου παρέα με 3 ακόμα σκυλάκια που υιοθετήθηκαν τον τελευταίο μήνα. Δυστυχώς αδυνατώ να τον κρατήσω καθώς λείπω από το σπίτι τα πρωινά και δεν υπάρχει κάποιος εκείνη την ώρα διαθέσιμος να το φροντίζει.
Στο δρόμο δεν έχει καμία ελπίδα να επιβιώσει.
Αν υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται να αποκτήσει σύντροφο ζωής και όχι παιχνίδι και είναι διατεθειμένος να αναλάβει την ευθύνη του ας επικοινωνήσει με το e-mail στο προφίλ μου.

Σχεδόν Ακριβώς

2010-03-10T23:24:00.001+02:00

Ξάγρυπνος τη χαραυγή
φτυσμένος
από αλλόκοτα όνειρα
που δεν τολμάς να ονομάσεις εφιάλτες
δένεις τη γραβάτα
και χαϊδεύεις το κάψιμο στο λαιμό.
Κι έπειτα
ψάχνεις ανάμεσα στα κίβδηλα χαμόγελά σου
να βρεις εκείνο
που δε μοιάζει με το χθεσινό.
Και ξεκινάς
με μια ευχή
να συναντήσεις μάτια ναρκωμένα
πίσω από σκυφτές βλεφαρίδες.
Τρέμεις να σκύψεις κατά γης
μην τύχει και ακούσεις
πώς δουλεύουν
ακαταπόνητα
τα ποντίκια
στους ανήλιαγους υπονόμους
μην ακούσεις εκστασιασμένος
το φυτίλι καθώς ανάβει
γιατί θα σ'έπνιγε ηδονικά
η μυρωδιά της αιθάλης
θα σε κατάπινε μουδιασμένο η γη
καθώς ξεσκίζεται πρόθυμα
από εκατοντάδες καπνισμένους κρατήρες
ξερνώντας συσσωρευμένη λάβα.
Τα βάζεις με την τύχη σου
που δε δοκίμασες ποτέ τη γεύση του μετάλλου
την ώρα που λιώνει
φλεγόμενο
το κελί.
Μα σου ξύνει τα αυτιά
ο ήχος από το ξύλο που σμιλεύεται
σε άρτιες κρεμάλες
παραταγμένες με στρατιωτική ακρίβεια
Περιμένεις να δεις με χρυσοποίκιλτα γράμματα
το όνομά σου
τίτλος ιδιοκτησίας
σπουδαίο κληροδότημα
για να πνιγείς
στις σαπισμένες
από φωνές δανεικές
χορδές σου.
Και έτσι
ξορκίζεις το αναπόφευκτο
βαφτίζοντάς το ουτοπία
εκείνων
που χαλκεύουν το όραμα δεκάδων Ιντιφάντα.
Λίγο πριν τα παγωμένα χέρια όσων αποκλήρωσες ζεσταθούν στην τέφρα σου
θα κηδεύσεις αιφνιδίως τον ψευδεπίγραφο κόσμο σου
και τότε θα βαφτίσεις όαση εκείνο το ξερονήσι
Ως τότε
στάσου ασάλευτος
μπροστά στην ετυμηγορία εκείνων
που ρίχνουν κλεφτές ματιές στο ρολόι
καθώς η ώρα δείχνει σχεδόν ακριβώς.

Ή τώρα ή τώρα

2010-03-05T16:53:00.001+02:00

Αναπνέοντας στη σκιά
ενός όψιμου Δεκέμβρη
στις παρυφές της Άνοιξης
προορισμένου να φέρει πίσω στον ήλιο
το αληθινό του χρώμα.

Άντε, ας παίξουμε μια τελευταία πενιά

όπου να'ναι ξαναβγαίνουμε στο δρόμο

Γιατί

ΑλυσιΒωτές ΑντιΒράσεις

2010-03-03T16:48:00.001+02:00

( Fire Of Finland - Kim Leonard είπεν η google )

Ναι, εντάξει, το έχω ξαναπεί αλλά ποιός με ακούω.
Μεγάλη μαλακία που ανοίγω τα γαμοκάναλα αλλά το μόνο που έχω κατορθώσει να κάνω με τα λάθη μου είναι να τα επαναλαμβάνω με πάθος και συνέπεια.
Αράζω στον καναπέ, μου είχε πέσει κομμάτι βαρύ το χοιρινό, είχα κοπανήσει και μερικές μπύρες κάτω από τον ήλιο, την είχα ανάγκη τη σαπίλα.Και εκεί που τον ψιλοέπαιρνα( με την καλή έννοια ) πετάγονται οι μεγαλοδημοσιογράφοι του μεγαλοκαναλιού με τα μεγαλορεπορτάζ τους για την οικονομική μεγαλοκρίση.
Είδα το μεγαλοαφεντικό περίλυπο, αξιοθρήνητο, με ένα βλέμμα ΒασιλάκηΚαϊλαΧωρίςΚασελάκι να ανακοινώνει ότι αν δε ρίξει τώρα ένα ξεγυρισμένο μανίκι σε λίγο θα πρέπει να μας πηδάει νυχθημερόν και αυτό δεν το αντέχει η πουλαδέλα του καθότι δεν είναι και για χόρταση. Θα κόψει λέει τον 14ο για να μπορεί να μας δώσει τον 4ο. ( πούλο πάντα ). Επικαλέστηκε ξανά το πατριωτικό φρόνημα της κάθε κοκότας να συναινέσει στον μπέκο που θα ρίξει, μην αρχίσει τις νυχιές και του χαλάσει τη μόστρα. Ήσυχα-ήσυχα να κάνει τη δουλίτσα του και να μπει ροδομάγουλος σε κανα αεροπλανάκι για καμιά τσάρκα στα εξωτερικά να ανοίξει τους ορίζοντές του. Και για να ανοίξει αυτός τους ορίζοντές του, οι υπόλοιποι πρέπει να ανοίξουμε τα πόδια σε σπαγγάτο.
Πολυγαμίκουλες μας βγήκαν όλοι σε αυτή την οικογένεια , σκέφτηκα. Γκρικ λόβερ φορέβερ.
Αλλά, πολύ πασέ ευτούτο το καμάκι πια. Απαρχαιωμένο νάιντιζ νταραβέρι.
Τότε που σε έβγαζε έξω ο τυπάς και σε άρχιζε στο ψηστήρι. Κεντούσε το παραμύθι, σου γαμούσε ωραιότατα τα αυτιά και περίμενε υπομονετικά και για τα υπόλοιπα. "Βασίλισσα θα σε κάνω, όλα στα πόδια σου, οι προηγούμενοί σου ήταν μαλάκες, σε δούλευαν κανονικά, είμαι ο πρίγκηπάς σου"
Ε, με τα πολλά έπεφτε και η τύπισσα. Όχι ότι το έχαφτε το παραμύθι αλλά κάπου έπρεπε να το δώσει και αυτή.

Μετά πήραν το λόγο οι τηλεαυλικοί, στο ίδιο περίλυπο ύφος, να εξανίστανται για τα σκληρά. ( βάλτε ότι ουσιαστικό θέλετε εδώ )
Γιατί κυρά μου κλαίγεσαι; Εσύ δεν τον εδιάλεξες τον αγαπησιάρη; Δεν έβαλες τα καλά σου τα εσώρουχα, τα ακριβά σου τα αρώματα και τις χαλαρές σου αντιστάσεις και του άνοιξες την πόρτα;
Τι να σου κάνει ο καψερός; Αφού σε είδε πρόθυμη, μοσχομυριστή και μέσα στις καβλίτσες σου. Να μη στο σπρώξει;

Άνοιξα άλλη μια μπύρα και μου ήρθε στο μυαλό η μακαρίτισσα η γιαγιά μου.
Χοντροbitch η γιαγιά, αλλά με λουζόταν καλοκαίρι, χριστούγεννα , πάσχα και λοιπές εορτάσιμες, μοσχοβόλησε το κορμάκι της και αφέθηκαν οι αμαρτίες της. Ποτέ μου δεν το σήκωνα το μεγαλοαστικό περιβάλλον της Αθήνας, οπότε πετούσα τη σκούφια μου κάθε φορά που με έστελναν στο χωριό.
Είχε λοιπόν η γιαγιά, στο κατώι, ένα μεγάλο ξύλινο δοχείο, κάτι σαν προχειροφτιαγμένο βαρέλι που το έκλεινε με μια τάβλα και για να είναι σίγουρη ότι δε θα αποδράσει το περιεχόμενο ακουμπούσε και ένα τούβλο από πάνω. Γρήγορα μου τράβηξε την προσοχή τούτο το κιτς κατασκεύασμα. Το άνοιξα και το είδα παραγεμισμένο με στάχτη.Έπλεξα τα διαβολικά μου σενάρια αλλά η εξήγηση της γριάς με προσγείωσε στην πεζή πραγματικότητα. Εκεί φύλαγε την αλυσίβα ( ή αλισίβα ), δηλαδή τη στάχτη που χρησιμοποιούσαν οι παλιές νοικοκυρές για να λευκαίνουν τα ασπρόρουχα.
"Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το πράσινο σαπούνι και την αλισίβα" είπε. "Τα ευρωπαϊκά σαπούνια είναι άχρηστα μπροστά τους. ( κρυφοκομμούνι η γιαγιά )

Κάπου εκεί με πήρε ο ύπνος. Ξεράθηκα στον καναπέ με τη γαμιόλα ανοιχτή. Με είδα να απλώνω μπουγάδα, δίπλα σε μια έρημη παραλία του Ιονίου. Έλαμπαν τα ασπρόρουχα κάτω από τον πρώιμο ανοιξιάτικο ήλιο έτσι όπως είχαν πλυθεί στην αλισίβα. Από τις στάχτες σας ρε μπάσταρδοι.
Πάλλευκα τα ρούχα δίπλα στο καταγάλανο του Ιονίου. Πάλλευκα και τα νεκροσάβανά σας. Πατριώτισσα δε με θέλατε;
( Τελικά ξύπνησα από την ουρά του σκύλου που μου γαργαλούσε τα πόδια καθώς βρήκε την ευκαιρία και έκανε αθόρυβη κατάληψη στον καναπέ. Κάτι ονειρευόταν, σίγουρα καλύτερο από μένα )

Πώς να φτιάξω και εγώ αλισίβα;
Καίμε πολύ καλά το ζητούμενο. Παίρνουμε καθαρή στάχτη ( χωρίς λίπη, δόντια, κόκαλα κλπ ) και τη βράζουμε σε νερό. Σουρώνουμε καλά και βουαλά.

Άντε και καλές μπουγάδες.

Ή Ιφιγένεια ή μακελάρης

2010-03-01T17:50:00.000+02:00

Τα θυσιαστήρια στήνονται
σε κλίμα βαρέως πένθους.
Καλέσματα σε άλαλους αμνούς
δαγκωμένους άγρια από κάποιο ακοίμητο πατριωτικό φρόνημα
να σταθούν με αυταπάρνηση
γονυπετείς
στο βωμό με το ξεραμένο αίμα
που σκούζει
με τη φωνή παρελθόντων συντρόφων.
Άδεια, οκτάωρο, επίδομα, αξιοπρέπεια
οι σύγχρονοι αστικοί μύθοι.
Στο βάθος
μια ταμπέλα
με τα ξέθωρα γράμματα
τυπωμένα κάπου στα eighties
αφημένη να συγκινήσει και τους πλέον δύσπιστους.
ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ-ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ-ΤΙΜΕΣ ΣΟΚ

Ποιός μαλακαντρέας πηγαίνει και λέει στον Γιωργάκη ότι ο πατριωτισμός του Έλληνα δε διστάζει να θυσιάσει έναν πενιχρό μισθό;

Τον πούλο γαμημένοι.
Την απόγνωση και την τρέλα μια δρασκελιά δρόμος τις χωρίζει.
Όσες ακριβώς το στιβαρό κορμί από το διάτρητο σουρωτήρι.

Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας
10 χιλιάρικα ευρώ κοστολογείται το ενεργό πέος.
10.500 ευρώ η αποζημίωση για όσους έχασαν το τιμημένο τους στον πόλεμο του Αφγανιστάν.

Χωρίς ερωτηματικά

2010-02-24T00:00:00.001+02:00

Πού; Μουσείο
Πότε; Τετάρτη 24 Φλεβάρη
Τι ώρα; 11 π.μ
Γιατί; Γιατί δε γίνεται αλλιώς

ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ κρεμασμένοι με σχοινί

Το σκουλήκι της Αιγύπτου

2010-02-20T13:52:00.002+02:00

Προχφές ήρφε στο σχολείο μια καινούρια κυρία. Η παλιά μου κυρία φα φύγει για ένα χρόνο γιατί φα κάνει μωρό. Είχε μια κοιλιά μεγάλη σαν του Πάγκαλου. Βε νομίζω όμως ότι ο Πάγκαλος φα κάνει μωρό.

Αυτή τη νέα βασκάλα καφόλου βεν τη χώνεψα.
Βε μας χαμογελάει καφόλου και με το που ήρφε άρχισε τις αλλαγές.
Τα φρανία μας τα είχαμε φτιάξει σε ένα ωραίο μισοφέγγαρο και έτσι έβλεπα όλα τα άλλα παιβιά. Αυτή μας έβαλε να καφόμαστε βύο-βύο με το ένα φρανίο πίσω από το άλλο. Σαν τις παρελάσεις, μόνο που εμείς είμαστε καφιστοί.Έχουμε βύο γραμμές. Μία για τα αγόρια και μία για τα κορίτσια. Και τώρα βε μπορώ να βλέπω πια το Βημητράκη που είναι στη γραμμή των αγοριών. Και τη Γιονίντα και τον Αλία τους έβαλε πίσω πίσω να κάφονται μόνοι τους σε κάφε γραμμή.
Αυτό με φύμωσε πολύ. Η Γιονίντα είναι η κολλητή μου και πάντα καφόμασταν κοντά. Τώρα μόνο στα βιαλείμματα τη βλέπω.Πολύ ανακατώστρα αυτή η βασκάλα.

H καινούρια βασκάλα μας είπε ότι πρέπει να μάφουμε ελληνική ιστορία. Οπωσβήποτε. Για να ξέρουμε τη φέση μας στον κόσμο και να είμαστε περήφανοι σαν παγώνια.Και γιατί, λέει, εμείς πρέπει να συνεχίσουμε αυτή την ιστορία και να ξαναφέρουμε την Ελλάβα στη φέση του ηγέτη. Αυτό βεν κατάλαβα τι πάει να πει αλλά βε με πολυνοιάζει. Έχω καταλάβει ότι όλο βλακείες λέει. Πώς φα μεταφέρουμε την Ελλάβα σε άλλη φέση;Φα τη σπρώξουμε όλοι μαζί όπως τότε που ο μπαμπάς έσπρωχνε το αμάξι του φείου Νίκου για να κουνηφεί;

Και έτσι ξεκίνησαν όλα. Μας ζήτησε να μάφουμε τι ήταν ο Μέγας Αλέξανβρος και να τον ζωγραφίσουμε όπως τον φανταζόμαστε. Αυτό μου άρεσε γιατί η ζωγραφική είναι το αγαπημένο μου μάφημα.
Όταν πήγα σπίτι το είπα στη μαμά μου. Πάντα με βιαβάζει η μαμά μου γιατί φέλει λέει να είμαι άριστη μαφήτρια. Βε νομίζω να πολυχάρηκε γιατί τα μούτρα της έγιναν λες και είχε πιει από αυτή την απαίφια αντιβίωση για τη γρίπη.
Ο Μέγας Αλέξανβρος, μου είπε, ήταν γιος ενός βασιλιά και έγινε μεγάλος στρατηλάτης. Βηλαβή, έκανε πολλούς πολέμους και σκότωνε πολύ κόσμο για να τους πάρει τη χώρα. Και τους την έπαιρνε. Τον φοβόντουσαν όλοι οι άνφρωποι. Μόνο στην Αίγυπτο τον αγάπησαν και τον έκαναν και φαραώ της Αιγύπτου. Βεν έζησε πολλά χρόνια και έτσι βεν κατάφερε να πάρει όλη τη Γη βική του. Πέφανε όταν ήταν 33 χρονών, σχεδόν όσο είναι ο μπαμπάς μου.

Με έβαλε να τα επαναλάβω και όταν είβε ότι τα φυμόμουν όλα πήγε στην κουζίνα να φτιάξει γεμιστά.Με ρύζι. Εγώ άρχισα να φτιάχνω τη ζωγραφιά μου.

Χφες ξύπνησα πολύ χαρούμενη. Ήμουν σίγουρη ότι είχα κάνει γαμάτη ζωγραφιά και η βασκάλα φα μου έλεγε μπράβο. Καφήσαμε στα φρανία και σηκωφήκαμε ένας-ένας στον πίνακα να βείξουμε τις ζωγραφιές και να περιγράφουμε όσα μάφαμε. Ούτε ένα μπράβο βεν είπε σε κανέναν. Όταν ήρφε η σειρά μου ήμουν κάπως μουβιασμένη γιατί η ζωγραφιά μου δεν έμοιαζε με των άλλων παιβιών. Ίσως το μπράβο να ήταν βικό μου.
Μόλις βιάβασα τον τίτλο της ζωγραφιάς μου
"Ο Μέγας Αλέξανβρος-το σκουλήκι της Αιγύπτου"
και πριν ακόμα τη βείξω, η βασκάλα πετάχτηκε όρφια και μου την πήρε από τα χέρια.
Είχα ξεπατηκώσει αυτόν εδώ τον φαραώ αλλά τον είχα κάνει πιο ωραίο από τη φωτογραφία. Του είχα βάλει ωραία χρώματα, ένα χρυσό στέμμα του βασιλιά και είχα ζωγραφίσει και τη σάρισα βίπλα του, το μακρύ σπαφί που είχε.
Με βούτηξε από το χέρι και με έβαλε στο φρανίο μου. Άρχισε τις τσιρίβες.

"Ποιός στα είπε αυτά τα χυδαία πράγματα";

"Οι γονείς μου κυρία βασκάλα"

"Οι γονείς σου είναι Ανθέλληνες και θα σε κάνουν σαν τα μούτρα τους"

"Φέλω να πω ιστορία κυρία"

"Πες να γίνεις ρεζίλι στους συμμαθητές σου"

"Ο Μέγας Αλέξανβρος ήταν βασιλόπουλο που έκανε πολέμους για να κερβίζει εβάφη και βύναμη.
Είχε αυτό το μεγάλο σπαφί και έσφαζε όποιον βεν ήφελε να του βώσει το έβαφός του.
Μια μέρα έφτασε στην Αίγυπτο και εκεί τον έκαναν σκουλήκι. Φαραώ. Σαν αυτό το τεράστιο σιχαμερό σκουλήκι που φέρνει ο μπαμπάς σπίτι όταν είναι να πάει για ψάρεμα και η μαμά αρχίζει τις υστερίες και του λέει "ή ο φαραώ ή εγώ"

Η βασκάλα βε μίλησε για λίγο. Εγώ είχα αρχίσει να βρέχω τα μάτια μου. Τόσο βιάβασμα, τόσος κόπος και αυτή με ξεφτίλιζε μπροστά στα παιβιά.
Μετά άρχισε τις ερωτήσεις.

"Και γιατί δεσποινίς εξυπνακίδου τον ονόμασαν Μέγα;"

"Γιατί κυρία ήταν μεγάλο σκουλήκι. 'Η μπορεί να είχε ξαβερφάκι μικρότερο. Όπως την ξαβέρφη μου τη Βανάη που πηγαίνει Βημοτικό και τη φωνάζουν Βανάη η μεγάλη και εμένα Βανάη η μικρή για να μας ξεχωρίζουν"

"Είσαι ανόητη."

Μετά γύρισε προς τα παιδιά και είπε.
"Τον ονόμασαν Μέγα γιατί διέδωσε τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα της γης παιδιά. Και εξελλήνισε τους βαρβάρους που μέχρι τότε κρέμονταν από τα δέντρα και μιλούσαν ακατάληπτα"

Σήκωσα το χέρι να ρωτήσω.

"Και αφού ήφελε κυρία να χαρίσει πολιτισμό γιατί είχε όπλα"

" Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να κάνει τους βαρβάρους ανθρώπους"

"Βηλαβή κυρία οι μπάτσοι που πυροβολούν μεταβίβουν πολιτισμό΄;"

Και με έβιωξε από την τάξη χωρίς να μου απαντήσει. Ίσως να μην ήξερε την απάντηση.

Πήγα σπίτι μέσα στα κλάματα και με τη ζωγραφιά τσαλακωμένη από τα χέρια της βασκάλας.
Ήρφε και ο μπαμπάς άρον-άρον από τη βουλειά.
Τον ρώτησα αν είναι αλήφεια ότι είμαστε Ανφέλληνες και αν ναι που είναι η ΑνφΕλλάβα και γιατί βεν πάμε να μείνουμε εκεί.
Χαμογέλασε και με πήρε αγκαλιά. Ίσιωσε τη ζωγραφιά και μου είπε μπράβο. Επιτέλους.
Μου είπε ότι βεν ήταν και τόσο λάφος η ζωγραφιά μου. Φαραώ ήταν ο βασιλιάς στην Αίγυπτο αλλά η ζωγραφιά μου βεν ήταν άστοχη. Είπε ότι ήταν μια σουρεαλιστική απεικόνιση του Αλεξάνβρου και έσκασαν στα γέλια με τη μαμά.
Μου είπε να μη φυμώνω με τη βασκάλα. Τις έφιξα είπε τον ήρωα για αυτό τσαντίστηκε.Ο Μέγας Αλέξανβρος ψηφίστηκε από πολλούς ως ο "μεγαλύτερος Έλληνας όλων των εποχών" και η βασκάλα μπορεί να τον είχε και αυτή ψηφίσει.

Πάντως αυτό είναι ψέμα. Ο Μέγας Αλέξανβρος πέφανε όταν ήταν 33 και ο παππούς του μπαμπά μου είναι 91 και ζει ακόμα. Σίγουρα είναι μεγαλύτερος έλληνας από τον Αλέξανβρο.

Τη Βευτέρα που φα πάω στο σχολείο βε φα κρατάω κακία στη βασκάλα.
Και θα της πω και την απάντηση που βεν ήξερε.
Ότι με τα όπλα βε βιαβίβεις πολιτισμό. Μόνο φάνατο και βυστυχία.

( "All" by Maurizio Cattelan )

Έτσι είπε ο μπαμπάς και το πιστεύω.

Καλό Σαββατοκύριακο

Βανάη

7 Σε Παίρνει Αριστερά

Πρέπ..

Ξέρω δυο σόλες

Σε βήτα ενικό

Διαβάζεται με "μπιπ"

ΜεΦεόρτια ΚατάΦλιψη

O Στρος Καν τη γάμησε.

Κάτι σα σκέψη

Διακόπτουμε για μια σπουδαία ανακοίνωση

το πεΤρωμένον φυγείν αδύνατον....

Χθεσινά νέα, αυριανές ειδήσεις.

νΕκΡοΖώΝτΑνΟς

Ανησυχίες 2011

Εικονομαντεία

Σε πέντε ώρες και κάτι ψιλά.

Του ματατζή το πόδι μπορεί να σε ζεστάνει

Οι τράπεζες κινούν τις σύγχρονες επαναστάσεις

Κάτω από το καύκαλο έχετε σκατά

Ύμνος στο Πόδι

Εστάλη στις 12.41 π.μ

Με τους φούρνους μικροκυμάτων στο κεφάλι

Τύπου απορία εν βρασμώ ενός τύπου φθινοπώρου

Φωτοιστόρημα

Τι χρώμα καναπέ;

Τι βε φέλω να γίνω άμα φα μεγαλώσω

Για τον Ικτίνο ρε γαμώτο

To be politically incorrect

Φθινοπώρωση

"Sweeping in the rain" (Ursula I Abresch)

"Entrance to another world" (Dragan Mihajlovic)

Τελικά, όλα ξαναγυρνάν σε μας;

500 ευρώ

Βέτο

Σφήνα

Εδώ βρίσκεται κάποιος εμπνευσμένος τίτλος

Σε ποιόν ανήκουν οι σκέψεις μου;

Μια ακόμα αυτιστική ανάρτηση

Αποκοπή εμπρόσθιων λοβών δια της χειρουργικής

Βαμβάκι και Ιώδιο

Κανονικότητα

Σήμερα νομίζω ότι ...

Εξομολόγηση με την ουρά στα σκέλια

Κάθε "εγώ" και κάθε "εσύ"

Εμβόλιμες σκέψεις σε τέσσερις ώρες ολοκληρωτικής απραξίας

Ερωτηματικά από το υπαρξιακό μεταίχμιο του κόσμου

Προφητεία

Ολική Εκταμίευση

Πόση αφέλεια χωράει σε ένα υπουργικό κεφάλι;

I wanna be your dog

Ανάρτηση Απελπισίας

Σχεδόν Ακριβώς

Ή τώρα ή τώρα

ΑλυσιΒωτές ΑντιΒράσεις

Ή Ιφιγένεια ή μακελάρης

Χωρίς ερωτηματικά

Το σκουλήκι της Αιγύπτου

*"Sweeping in the rain" (**Ursula I Abresch)*

*"Entrance to another world" (**Dragan Mihajlovic)*